آڭلايشلى بر مطالعهجيسى و شو تسبيح ايدن مخلوقاتڭ حيرتلى بر ناظرى و شو عبادت ايدن مصنوعاتڭ حرمتلى بر اوستهباشيسى حكمندهسڭ.
أوت أى إنسان! سن، نباتى جسمانيتڭ جهتيله و حيوانى نفسڭ إعتباريله؛ صغير بر جزء، حقير بر جزئى، فقير بر مخلوق، ضعيف بر حيوانسڭ كه؛ بتون دهشتلى موجوداتِ سيّالهنڭ طالغهلرى ايچنده چالقانوب گيدييورسڭ. فقط محبّتِ إلٰهيهنڭ ضياسنى تضمّن ايدن ايمانڭ نوريله منوّر اولان إسلاميتڭ تربيهسيله تكمّل ايدوب؛ إنسانيت جهتنده، عبديتڭ ايچنده بر سلطانسڭ و جزئيتڭ ايچنده بر كلّيسڭ، كوچكلگڭ ايچنده بر عالمسڭ و حقارتڭ ايچنده اويله مقامڭ بيوك و دائرۀِ نظارتڭ گنيش بر ناظرسڭ كه، دييهبيليرسڭ: «بنم ربِّ رحيمم دنيايى بڭا بر خانه ياپدى. آى و گونشى، او خانهمه بر لامبا؛ و بهارى، بر دسته گُل؛ و يازى، بر سفرۀِ نعمت؛ و حيوانى، بڭا خدمتكار ياپدى. و نباتاتى، او خانهمڭ زينتلى لوازماتى ياپمشدر.»