بر بوجكدن بالى ييديرن؛ اونڭ إقتدارى دگل، بلكه اونڭ ضعفنڭ ثمرهسى اولان تسخيرِ ربّانى و إكرامِ رحمانيدر.
أى إنسان! مادام حقيقت بويلهدر؛ غرورى و أنانيتى بيراق. الوهيتڭ درگاهنده عجز و ضعفڭى، إستمداد لسانيله؛ فقر و حاجاتڭى، تضرّع و دعا لسانيله إعلان ايت و عبد اولديغنى گوستر. و (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) دى، يوكسل.
هم ديمه كه: «بن هيچم؛ نه أهمّيتم وار كه، بو كائنات بر حكيمِ مطلق طرفندن قصدى اولارق بڭا تسخير ايديلسين، بندن بر شكرِ كلّى ايستهنيلسين؟»
چونكه سن چندان، نفسڭ و صورتڭ إعتباريله هيچ حكمندهسڭ. فقط وظيفه و مرتبه نقطهسنده، سن شو حشمتلى كائناتڭ دقّتلى بر سيرجيسى، شو حكمتلى موجوداتڭ بلاغتلى بر لسانِ ناطقى و شو كتابِ عالمڭ