عمرلر، عثمانلر، طاهرلر، يوسفلر، أحمدلر وسائرهلر!.. سزلره خطاب ايدييورم. باشلريڭزى قالديريڭز، «صدقت» دييڭز. و بويله ديمك سزلره بورج اولسون. شو معاصرلرم، وارسين بنى ديڭلهمسينلر. تاريخ دينيلن ماضى درهلرندن سزڭ يوكسك إستقبالڭزه اوزانان تلسز تلغرافله سزڭ ايله قونوشويورم. نه ياپهيم، عجله ايتدم، قيشده گلدم؛ سزلر جنّتآسا بر بهارده گلهجكسڭز. شيمدى أكيلن نور تخملرى، زمينڭزده چيچك آچاجقدر. بز خدمتمزڭ اجرتى اولارق سزدن شونى بكلهيورز كه: ماضى قطعهسنه گچمك ايچون گلديگڭز وقت، مزاريمزه اوغرايڭز؛ او بهار هديهلرندن بر قاچ دانهسنى مدرسهمڭ (حاشيه ١) مزار طاشى دينيلن و كميكلريمزى مسافر ايدن و خورخور طوپراغنڭ قپوجيسى اولان قلعهنڭ باشنه طاقيڭز. قپوجىيه تنبيه ايدهجگز؛ بزى چاغيريڭز. مزاريمزدن (هَنٖيئًا لَكُمْ) صداسنى ايشيدهجكسڭز.
شو زمانڭ ممهسندن بزمله سوت أمن و گوزلرى آرقهده ماضىيه باقان و تصوّراتلرى كنديلرى گبى حقيقتسز و آيريلمش اولان بو چوجقلر، وارسينلر شو كتابڭ (حاشيه ٢) حقائقنى خيال توهّم ايتسينلر. زيرا بن بيلييورم كه؛ شو كتابڭ مسائلى حقيقت اولارق سزده تحقّق ايدهجكدر.
أى مخاطبلرم! بن چوق باغيرييورم. زيرا عصرِ ثالثِ عشرڭ (يعنى اون اوچنجى عصرڭ) منارهسنڭ باشنده طورمشم، صورةً مدنى و دينده لاقيد و فكرًا ماضينڭ أڭ درين درهلرنده اولانلرى جامعه دعوت ايدييورم.
___
(حاشيه ١): مدرسة الزهرانڭ واندهكى نمونهسى اولان و وفات ايدن خورخور مدرسهسنڭ مزار طاشى حكمنده بولونان وان قلعهسى ديمكدر.
(حاشيه ٢): إستقبالده تأليف ايديلهجك رسالۀ نور كلّياتنى حسِّ قبل الوقوع ايله خبر ويرييور.