استاديمز بديع الزمان حقّنده، تقديركار و فضيلتپرور ذاتلرڭ تقديرلرى بر ثنادن عبارت دگلدر؛ بر واقعهدر، فعليات و إجراآتنڭ بلكه يوزدن بريسنى قيصهجه عاجزانه و نقصان بر طرزده نقل ايتمكدر. هم بو موضوعده رسالۀِ نور طلبهلرينڭ تقديركار مقاله، مكتوب و فقرهلرى بر مدح دگلدر؛ بلكه استاديمزڭ دينى خدمتنى هدف طوتان، شخصنه تعرّض ايدن وجدانسز و إنصافسز دين دشمنلرينه قارشى مثبت بر مدافعهدر. (حاشيه)
بويله اولديغى حالده استاديمز اويله ذاتلرڭ و رسالۀِ نور طلبهلرينڭ حقيقتلى تقدير و بيانلرينه قارشى حدّتلهنهرك، چوق دفعه ده خاطرلرينى قيرارق دير كه: «زمان، شخص زمانى دگل، شخصِ معنوى زمانيدر. رسالۀِ نورده شخص يوق، شخصِ معنوى وار. بن بر هيچم؛ رسالۀِ نور، قرآنڭ ماليدر، قرآندن سوزولمشدر. شرف و حُسن قرآنڭدر. شخصمله، رسالۀِ نور إلتباس ايديلمش. مزيت، رسالۀِ
___
(حاشيه): إنس و جنّ شيطانلرى و دينسزلرڭ بر دسيسهسى ده بودر كه؛ بعضًا ديرلر و ديديرتيرلر: «استاديڭز شخصنه قيمت ويرمييور؛ سز ايسه اونڭ حقّنده تقديركار مكتوبلر يازوب، استاديڭزڭ رضاسنه اويغون حركت ايتمييورسڭز.» ايشته اونلر، رسالۀِ نور و استاديمزى إسلاميت دشمنلرينه قارشى مثبت و نزيه بر طرزده مدافعه ايتمكدن منع ايتمك ايچون صافدللك طمارلرندن إستفاده ايله بويله بر فكر و مغالطه ايله نور طلبهلرينى آلداتمغه، إغفال ايتمگه چاليشيرلر. أوت استاديمز بديع الزمان، إخلاصنڭ إقتضاسى اولارق شخصنه قيمت ويرميهبيلير؛ بو حال، استاديمزدهكى يوكسك بر كمالات و عالى بر سجيهنڭ تمثاليدر. او، شخصنه نه قدر قيمت ويرمييورسه، بزم اونده ميليارلر درجه فضله قيمت و أهمّيتى گورمهمز، بصيرت و إنسانيتڭ مقتضاسيدر، بر لطفِ إلٰهيدر. زيرا رسالۀِ نور گبى پارلاق بر تفسيرِ قرآن اولان شاه أثر، اونڭ وارلغندن ميدانه گلمش و فيشقيرمشدر. اويله بر أثرڭ مؤلّفيله يالڭز بوگونكى عالمِ إسلام دگل، يالڭز عصرِ حاضر بشريتى دگل، نسلِ آتيدهكى ميليارلر كيمسهنڭ حيات و ممات دعواسى رسالۀِ نورله علاقهداردر.