كه؛ مصر مطبوعاتنده «بديع الزمان، فطين العصردر» دييه يوكسك أهلِ علمه حكم ويرديرمشدر.
بديع الزمان، مقابلهسز هديه قبول ايتمهمگى دستورِ حيات ايدنديگى دشمنلرنجه ده تصديق ايديلهرك، إسلاميت دشمنلرينڭ أهلِ علمه ياپديغى إتهامى، بو دستوريله فعلاً تكذيب و علمڭ هيچ بر شيئه آلَت اولماديغنى ينه فعلياتى ايله إثبات ايتمشدر. علماءِ إسلامڭ شرف و حيثيتنى و عزّتِ إسلاميه و عزّتِ دينيهيى، أڭ ظالم و خونخار حكمدارلر قارشيسنده بيله محافظه و مدافعه ايتمشدر. آج قالديغى زمانلرده دخى، حياتى بوينجه اولان إستغنا قاعدهسنى بوزمامش و «إقتصاد و قناعت ايكى بيوك خزينهدر، بونلرڭ بركتى بڭا كافيدر» دييهرك خلقلردن إستغنا ايتمش و ايتمكدهدر.
بديع الزمان سعيد النورسىنڭ سنهلردن بَرى حپسدن حپسه، زنداندن زندانه آتيلماسى و منفادن منفايه سورولمسى و كنديسنه دائما تضييقلر و شدّتلى ظلم و دهشتلى إشكنجهلر ياپيلماسى و اون يدى دفعه زهر ويريلمسى، بر گونده بر آيلق عذابلر چكديرلمسى، كنديسنڭ و رسالۀِ نور كلّياتنڭ حقّانيت و صدقنه برر جانلى مُهر و برر پارلاق دليلدر.
مثلا: هندستانده صورمشلر: «بديع الزمان ناصل بر كيمسهدر؟» جوابًا دينيلمش كه: «خسته، غريب، فقير، مظلوم، هديه و صدقهلرى قبول ايتمهين و حالاً ده چكمكده اولديغى او قدر ظلملره رغمًا آلتمش سنهدر دعواسندن واز گچمهين بر إختياردر.» اونلر ده: «اويله ايسه او حقيقت سويلهيور و كفرِ مطلقه، دينسزلره، زنديقلره بوين أگمييور، رياكارلق ايتمييور، دالقاووقلق ياپمييور و قرآن و إسلاميته تأثيرلى و كلّى بر خدمت ياپييور كه، اونلر ده اوڭا ظلم ايتمشلر.» ديمشلر.