إمكاناته مقتدردر. دونى گتيرن، يارينى گتيرديگى گبى؛ ماضىيى ايجاد ايدن او ذاتِ قدير، إستقبالى دخى ايجاد ايدر. دنيايى ياپان او صانعِ حكيم، آخرتى ده ياپار. أوت معبودِ بِالحق يالڭز او قديرِ ذو الجلال اولديغى گبى، محمودِ بِالإطلاق ينه يالڭز اودر. عبادت اوڭا مخصوص اولديغى گبى، حمد و ثنا دخى اوڭا خاصدر. هيچ ممكن ميدر كه: سماوات و أرضى خلق ايدن بر صانعِ حكيم، سماوات و أرضڭ أڭ مهمّ نتيجهسى و كائناتڭ أڭ مكمّل ميوهسى اولان إنسانلرى باشىبوش بيراقسين، أسباب و تصادفه حواله ايتسين، حكمتِ باهرهسنى عبثيته قلب ايتسين؟ حاشا!.. هيچ ممكن ميدر كه: حكيم، عليم بر ذات، بر آغاجى غايت أهمّيتله تدبير و تصوير ايدوب و غايت درجهده حكمتله إداره و تربيه ايتديگى حالده؛ او آغاجڭ غايهسى، فائدهسى اولان ميوهلرينه باقمهيوب أهمّيت ويرمهسين؛ خيرسز أللره، بوش يرلره طاغيلسين، ضايع اولسون؟ ألبته باقمهمق، أهمّيت ويرمهمك اولاماز. چونكه آغاجه أهمّيت ويرمك، ميوهلرى ايچوندر.
ايشته، شو كائناتڭ ذىشعورى و أڭ مكمّل ميوهسى و نتيجهسى و غايهسى، إنساندر. شو كائناتڭ صانعِ حكيمى ممكن ميدر كه، شو ذىشعور ميوهلرڭ ميوهلرى اولان حمد و عبادتى، شكر و محبّتى باشقهلره ويروب حكمتِ باهرهسنى هيچه اينديرسين وياخود قدرتِ مطلقهسنى عجزه قلب ايتديرسين وياخود علمِ محيطنى جهله چويرسين؟ يوز بيڭ دفعه حاشا!
هيچ ممكن ميدر كه: شو كائنات سراينڭ بناسندهكى مقاصدِ ربّانيهنڭ مدارى اولان ذىشعور و ذىشعورڭ سرفرازى اولان نوعِ إنسانڭ مظهر اولديغى نعمتلره مقابل إظهار ايتدكلرى شكر و عبادتى، او سراىِ كائناتڭ صانعندن باشقهسنه گيتسين. و او صانعِ ذو الجلال، او غايت الغايه اولان شكر و عبادتى باشقهلره گيتمهسنه مساعده ايتسين.