دوست ايسترسهڭ اللّٰه يتر. أوت او دوست ايسه، هر شى دوستدر.
ياران ايسترسهڭ قرآن يتر. أوت اوندهكى أنبيا و ملائكه ايله خيالاً گوروشور و وقوعاتلرينى سير ايدوب اُنسيت ايدر.
مال ايسترسهڭ قناعت يتر. أوت قناعت ايدن، إقتصاد ايدر؛ إقتصاد ايدن، بركت بولور.
دشمن ايسترسهڭ نفس يتر. أوت كندينى بگهنن، بلايى بولور زحمته دوشر؛ كندينى بگنمهين، صفايى بولور، رحمته گيدر.
نصيحت ايسترسهڭ ئولوم يتر. أوت ئولومى دوشونن، حبِّ دنيادن قورتولور و آخرتنه جدّى چاليشير.
يدنجى مسئلهڭزه بر سكزنجىيى بن علاوه ايدييورم. شويله كه:
بر ايكى گون أوّل بر حافظ، سورۀِ يوسفدن بر عشر، تا (تَوَفَّنٖى مُسْلِمًا وَاَلْحِقْنٖى بِالصَّالِحٖينَ) ه قدر اوقودى. بردن آنى بر صورتده بر نكته قلبه گلدى. قرآنه و ايمانه عائد هر شى قيمتليدر، ظاهرًا نه قدر كوچك اولورسه اولسون قيمتجه بيوكدر. أوت سعادتِ أبديهيه يارديم ايدن كوچك دگلدر. اويله ايسه، «شو كوچك بر نكتهدر، شو ايضاحه و أهمّيته دگمز» دينيلمز. ألبته شو چشيد مسائلده أڭ برنجى طلبه و مخاطب اولان و نكتِ قرآنيهيى تقدير ايدن إبراهيم خلوصى، او نكتهيى ايشيتمك ايستر. اويله ايسه ديڭله:
أڭ گوزل بر قصّهنڭ گوزل بر نكتهسيدر. احسن القصص اولان قصّۀِ يوسف عليه السلام خاتمهسنى خبر ويرن (تَوَفَّنٖى مُسْلِمًا وَاَلْحِقْنٖى بِالصَّالِحٖينَ) آيتنڭ، علوى و لطيف و مژدهلى و إعجازكارانه بر نكتهسى شودر كه: سائر فرحلى