(اَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ) و (اِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا) هر مصيبتزدهيه باقديغى گبى، بو گچن خستهلق جهتيله بزه ده باقديغنى يازييور. أوت حافظ على او نقطهيى تام گورمش. بن ده تصديقًا ديرم كه: أگر او خستهلق يگرمى درجه تضاعف ايتسه ايدى، بزلره قزانديرديغى نتيجهيه نسبةً ينه اوجوز دوشردى و رحمت اولوردى. فقط حافظ علينڭ كندى استادى حقّنده، بنم حدّمدن پك چوق زياده إسناد ايتديگى مزيت و معصوميتى؛ اونڭ معصوم لسانيله حقّمده مدح اولارق دگل، بلكه بر نوع دعا اولارق تصوّر ايدييورز.
هم حافظ علينڭ، صاوه گبى يرلر، قريهلر و إسپارطه، برر مدرسۀِ نوريه حكمنه گچمهسى و رسالۀِ النورڭ صادق شاكردلرى خارق العاده اولارق گوندن گونه يوكسلمهلرى و تنوّر ايتمهلرى، بزلرى بلكه آناطولىيى بلكه عالمِ إسلامى مسرور و مفرّح ايدن بر حقيقتلى خبر تلقّى ايدييورز.
آخر فقرهسنده، مخبرِ صادقڭ خبر ويرديگى «معنوى فتوحات ياپمق و ظلماتى طاغيتمق، زمان و زمين همان همان گلمسى» دييه فقرهسنه، بتون روح و جانمزله رحمتِ إلٰهيهدن نياز ايدييورز، تمنّى ايدييورز. فقط بز رسالۀِ النور شاكردلرى ايسه: وظيفهمز خدمتدر، وظيفۀِ إلٰهيهيه قارشمهمق و خدمتمزى اونڭ وظيفهسنه بنا ايتمكله بر نوع تجربه ياپمهمق اولمقله برابر؛ كميته دگل، كيفيته باقمق؛ هم چوقدن بَرى سقوطِ أخلاقه و حياتِ دنيويهيى هر جهتله حياتِ اُخرويهيه ترجيح ايتديرمگه سَوق ايدن دهشتلى أسباب آلتنده رسالۀِ النورڭ شيمدىيه قدر فتوحاتى و زنديقلرڭ و ضلالتلرڭ صولتلرينى قيرماسى و يوز بيڭلر بيچارهلرڭ ايمانلرينى قورتارماسى و هر برى يوزه و بيڭه مقابل يوزر و بيڭلر حقيقى مؤمن طلبهلرى يتيشديرمسى، مخبرِ صادقڭ إخبارينى عينًا تصديق ايتمش و وقوعات ايله إثبات