علّتدر.» بن ده ديرم: «أى قارداشلرم! جنابِ حقّڭ بڭا ده سزلره ده ايتديگى نعمت برابر گلمش، ايكى نعمتڭ علّتى ده رحمتِ إلٰهيهدر. بن ده سزڭ گبى إقترانى علّتله إلتباس ايدهرك، بر وقت رسالۀِ نورڭ سزلر گبى ألماس قلملى يوزر شاكردلرينه چوق منّتدارلق حسّ ايدييوردم. و دييوردم كه: بونلر اولماسه ايدى، بنم گبى ياريم اُمّى بر بيچاره ناصل خدمت ايدهجكدى؟ صوڭره آڭلادم كه، سزلره قلم واسطهسيله اولان قدسى نعمتدن صوڭره، بڭا ده بو خدمته موفّقيت إحسان ايتمش. بربرينه إقتران ايتمش، بربرينڭ علّتى اولاماز. بن سزه تشكّر دگل، بلكه سزى تبريك ايدييورم. سز ده بڭا منّتدارلغه بدل، دعا و تبريك ايديڭز.»
بو دردنجى مسئلهده، غفلتڭ نه قدر درجهلرى بولونديغى آڭلاشيلير.