آبدست ايله كافى گلير. عجبا يگرمى اوچ ساعتنى شو قيصه‌جق حياتِ دنيويه‌يه صرف ايدن و او اوزون حياتِ أبديه‌يه بر تك ساعتنى صرف ايتمه ين؛ نه قدر ضرر ايدر، نه قدر نفسنه ظلم ايدر، نه قدر خلافِ عقل حركت ايدر. زيرا بيڭ آدمڭ إشتراك ايتديگى بر پيانقو قمارينه يارى مالنى ويرمك، عقل قبول ايدرسه؛ حالبوكه قزانج إحتمالى بيڭده بردر. صوڭره يگرمى درتدن بر مالنى، يوزده طقسان طوقوز إحتمال ايله قزانجى مصدّق بر خزينۀِ أبديه‌يه ويرمه‌مك؛ نه قدر خلافِ عقل و حكمت حركت ايتديگنى، نه قدر عقلدن اوزاق دوشديگنى، كندينى عاقل ظن ايدن آدم آڭلاماز مى؟

حالبوكه نمازده روحڭ و قلبڭ و عقلڭ بيوك بر راحتى واردر. هم جسمه ده او قدر آغير بر ايش دگلدر. هم نماز قيلانڭ ديگر مباح دنيوى عمللرى، گوزل بر نيّت ايله عبادت حكمنى آلير. بو صورتده بتون سرمايۀِ عمرينى، آخرته مال ايده‌بيلير. فانى عمرينى، بر جهتده إبقا ايدر.

❊ ❊ ❊