(يگرمى آلتنجى مكتوبڭ دردنجى مبحثندن)
ايكنجى مسئله
أسكى خواجهنڭ سؤال ايتديگى اوچ مسئلهنڭ ايضاحاتى، رسالۀِ نورڭ أجزالرنده واردر. شيمديلك إجمالى بر إشارت ايدهجگز:
برنجى سؤالى: محيى الدينِ عربى، فخر الدّينِ رازىيه مكتوبنده ديمش: «اللّٰهى بيلمك، وارلغنى بيلمهنڭ غيريدر.» بو نه ديمكدر، مقصد نهدر؟ صورويور.
أوّلا: اوڭا اوقوديغڭ يگرمى ايكنجى سوزڭ مقدّمهسنده، توحيدِ حقيقى ايله توحيدِ ظاهرىنڭ فرقندهكى مثال و تمثيل، مقصده إشارت ايدر. اوتوز ايكنجى سوزڭ ايكنجى و اوچنجى موقفلرى و مقاصدلرى، او مقصدى ايضاح ايدر.
اصول الدين إماملرى و علماءِ علمِ كلامڭ عقائده دائر و وجودِ واجب الوجود و توحيدِ إلٰهىيه دائر بياناتلرى، محيى الدينِ عربينڭ نظرنده كافى گلمديگى ايچون، علمِ كلامڭ إماملرندن فخر الدّينِ رازىيه اويله ديمش.
أوت علمِ كلام واسطهسيله قزانيلان معرفتِ إلٰهيه، معرفتِ كامله و حضورِ تام ويرمييور. قرآنِ معجز البيانڭ طرزنده اولديغى وقت، هم معرفتِ تامّهيى ويرر، هم حضورِ أتمّى قزانديرر كه؛ إن شاء اللّٰه رسالۀِ نورڭ بتون أجزالرى، او قرآنِ معجز البيانڭ جادّۀِ نورانيسنده برر ألكتريق لامباسى خدمتنى گورويورلر.
هم محيى الدينِ عربينڭ نظرينه، فخر الدّينِ رازينڭ علمِ كلام واسطهسيله آلديغى معرفت اللّٰه نه قدر نقصان گورولويور؛ اويله ده؛ تصوّف مسلگيله آلينان معرفت دخى، قرآنِ حكيمدن طوغريدن طوغرىيه وراثتِ نبوّت سرّيله آلينان معرفته نسبةً او قدر نقصاندر. چونكه محيى الدينِ عربى مسلگى، حضورِ دائمىيى قزانمق ايچون
﴿لَا مَوْجُودَ اِلَّا هُوَ﴾
دييوب، كائناتڭ وجودينى إنكار ايدهجك بر طرزه قدر گلمش. و سائرلرى ايسه، ينه حضورِ دائمىيى قزانمق ايچون
﴿لَا مَشْهُودَ اِلَّا هُوَ﴾
دييوب، كائناتى نسيانِ مطلق آلتنه آلمق گبى عجيب بر طرزه گيرمشلر.
قرآنِ حكيمدن آلينان معرفت ايسه، حضورِ دائمىيى ويرمكله برابر، نه كائناتى محكومِ عدم ايدر، نه ده نسيانِ مطلقده حپس ايدر. بلكه باشىبوزوقلقدن چيقاروب، جنابِ حق نامنه إستخدام ايدر. هر شى مرآتِ معرفت اولور. سعدئِ شيرازينڭ ديديگى گبى:
﴿دَرْ نَظَرِ هُوشِيَارْ هَرْ وَرَقٖى دَفْتَرٖيسْتْ اَزْ مَعْرِفَتِ كِرْدِگَارْ﴾
هر شيده جنابِ حقّڭ معرفتنه بر پنجره آچار.
بعض سوزلرده علماءِ علمِ كلامڭ مسلگيله، قرآندن آلينان منهاجِ حقيقينڭ فرقلرى حقّنده شويله بر تمثيل سويلهمشز كه؛ مثلا: بر صو گتيرمك ايچون، بعضلرى كنگان (صو بوروسى) ايله اوزاق يردن، طاغلر آلتنده قازار، صو گتيرر. بر قسم ده، هر يرده قويو قازار، صو چيقارير. برنجى قسم چوق زحمتليدر؛ طيقانير، كسيلير. فقط هر يرده قويولرى قازوب صو چيقارمغه أهل اولانلر، زحمتسز هر بر يرده صويى بولدقلرى گبى.. عينًا اويله ده: علماءِ علمِ كلام، أسبابى نهايتِ عالمده تسلسل و دورڭ محاليتى ايله كسوب، صوڭره واجب الوجودڭ وجودينى اونڭله إثبات ايدييورلر. اوزون بر يولده گيديلييور.
امّا قرآنِ حكيمڭ منهاجِ حقيقيسى ايسه هر يرده صويى بولويور، چيقارييور. هر بر آيتى، برر عصاىِ موسى گبى، نرهيه وورسه آبِ حيات فيشقيرتييور.
﴿وَفٖى كُلِّ شَىْءٍ لَهُ اٰيَةٌ تَدُلُّ عَلٰى اَنَّهُ وَاحِدٌ﴾
دستورينى، هر شيئه اوقوتديرييور.
هم ايمان يالڭز علم ايله دگل، ايمانده چوق لطائفڭ حصّهلرى وار. ناصلكه بر يمك معدهيه گيرسه، او يمك مختلف أعصابه، مختلف بر صورتده إنقسام ايدوب توزيع اولونويور. علم ايله گلن مسائلِ ايمانيه دخى، عقل معدهسنه گيردكدن صوڭره، درجاته گوره روح، قلب، سرّ، نفس و هكذا لطائف كندينه گوره برر حصّه آلير، مصّ ايدر. أگر اونلرڭ حصّهسى اولمازسه، نقصاندر.
ايشته محيى الدينِ عربى، فخر الدّينِ رازىيه بو نقطهيى إخطار ايدييور.
* * *
دردنجى مسئله
﴿جَدِّدُوا اٖيمَانَكُمْ بِلَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ﴾
ڭ حكمتنى صورييورسڭز. اونڭ حكمتى، چوق سوزلرده ذكر ايديلمشدر. بر سرِّ حكمتى شودر كه: إنسانڭ هم شخصى، هم عالمى هر زمان تجدّد ايتدكلرى ايچون، هر زمان تجديدِ ايمانه محتاجدر.
زيرا إنسانڭ هر بر فردينڭ معنًا چوق أفرادى وار. عمرينڭ سنهلرى عددنجه، بلكه گونلرى عددنجه، بلكه ساعتلرى عددنجه برر فردِ آخَر صاييلير. چونكه زمان آلتنه گيرديگى ايچون او فردِ واحد بر مودهل حكمنه گچر، هر گون بر فردِ آخَر شكلنى گيهر.
هم إنسانده بو تعدّد و تجدّد اولديغى گبى، توطّن ايتديگى عالم دخى سيّاردر. او گيدر، باشقهسى يرينه گلير، دائما تنوّع ايدييور؛ هر گون باشقه بر عالم قپوسنى آچييور.
ايمان ايسه هم او شخصدهكى هر فردڭ نورِ حياتيدر، هم گيرديگى عالمڭ ضياسيدر. (لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ) ايسه، او نورى آچار بر آناختاردر.
هم إنسانده مادام نفس، هوا و وهم و شيطان حكم ايدييورلر، چوق وقت ايماننى رنجيده ايتمك ايچون غفلتندن إستفاده ايدهرك چوق حيلهلرى ايدرلر، شبهه و وسوسهلرله ايمان نورينى قاپارلر.
هم ظاهرِ شريعته مخالف دوشن و حتّى بعض إماملر نظرنده كفر درجهسنده تأثير ايدن كلمات و حركات أكسيك اولمايور. اونڭ ايچون هر وقت، هر ساعت، هر گون تجديدِ ايمانه بر إحتياج واردر.
سؤال: متكلّمين علماسى؛ عالمى، إمكان و حدوثڭ عنوانِ إجماليسى ايچنده صاروب ذهنًا اوستنه چيقار، صوڭره وحدانيتى إثبات ايدرلر. أهلِ تصوّفڭ بر قسمى، توحيد ايچنده تام حضورى قزانمق ايچون، (لَا مَشْهُودَ اِلَّا هُوَ) دييوب كائناتى اونوتور، نسيان پردهسنى اوستنه چكر، صوڭره تام حضورى بولور. و ديگر بر قسمى حقيقى توحيدى و تام حضورى بولمق ايچون (لَا مَوْجُودَ اِلَّا هُوَ) دييهرك كائناتى خياله صارار، عدمه آتار، صوڭره حضورِ تام بولور.
حالبوكه سن، بو اوچ مشربدن خارج بر جادّۀِ كبرايى قرآنده گوسترييورسڭ. و اونڭ شعارى اولارق (لَا مَعْبُودَ اِلَّا هُوَ ، لَا مَقْصُودَ اِلَّا هُوَ) دييورسڭ. بو جادّهنڭ توحيده دائر بر برهاننى و بر مختصر يولنى إجمالًا گوستر.
الجواب: بتون سوزلر و بتون مكتوبلر، او جادّهيى گوسترر. شيمديلك ايستديگڭز گبى عظيم بر حجّتنه و گنيش و اوزون بر برهاننه مختصرًا إشارت ايدرز. شويله كه:
عالمده هر بر شى، بتون أشيايى كندى خالقنه ويرر. و دنياده هر بر أثر، بتون آثارى كندى مؤثّرينڭ أثرلرى اولديغنى گوسترر. و كائناتده هر بر فعلِ ايجادى، بتون أفعالِ ايجاديهيى كندى فاعلنڭ فعللرى اولديغنى إثبات ايدر. و موجوداته تجلّى ايدن هر بر إسم، بتون أسمايى كندى مسمّاسنڭ إسملرى و عنوانلرى اولديغنه إشارت ايدر. ديمك هر بر شى، طوغريدن طوغرىيه بر برهانِ وحدانيتدر و معرفتِ إلٰهيهنڭ بر پنجرهسيدر.
أوت هر بر أثر، خصوصًا ذىحيات اولسه، كائناتڭ كوچك بر مثالِ مصغّريدر و عالمڭ بر چكردگيدر و كُرۀِ أرضڭ بر ميوهسيدر. اويله ايسه؛ او مثالِ مصغّرى، او چكردگى، او ميوهيى ايجاد ايدن، هر حالده بتون كائناتى ايجاد ايدن ينه اودر. چونكه ميوهنڭ موجدى، آغاجنڭ موجدندن باشقهسى اولاماز.
اويله ايسه هر بر أثر، بتون آثارى مؤثّرينه ويرديگى گبى.. هر بر فعل دخى؛ بتون أفعالى، فاعلنه إسناد ايدر. چونكه گورويورز كه، هر بر فعلِ ايجادى، أكثر موجوداتى إحاطه ايدهجك درجهده گنيش و ذرّهدن شموسه قدر اوزون برر قانونِ خلاّقيتڭ اوجى اولارق گورونويور. ديمك او جزئى فعلِ ايجادى صاحبى كيم ايسه، او موجوداتى إحاطه ايدن و ذرّهدن شموسه قدر اوزانان قانونِ كلّى ايله باغلانان بتون أفعالڭ فاعلى اولمق گركدر.
أوت بر سينگى إحيا ايدن، بتون هوامى و كوچك حيواناتى ايجاد ايدن و أرضى إحيا ايدن ذات اولاجقدر. هم مولوى گبى ذرّهيى دونديرن كيم ايسه، متسلسلًا موجوداتى تحريك ايدوب، تا شمسى سيّاراتيله گزديرن عين ذات اولمق گركدر. چونكه قانون بر سلسلهدر، أفعال اونڭ ايله باغليدر.
ديمك ناصل هر بر أثر، بتون آثارى مؤثّرينه ويرر و هر بر فعلِ ايجادى، بتون أفعالى فاعلنه مال ايدر. عينًا اويله ده: كائناتدهكى تجلّى ايدن هر بر إسم، بتون إسملرى كندى مسمّاسنه إسناد ايدر و اونڭ عنوانلرى اولديغنى إثبات ايدر. چونكه كائناتده تجلّى ايدن إسملر، دوائرِ متداخله گبى و ضيادهكى ألوانِ سبعه گبى بربرى ايچنه گيرييور، بربرينه يارديم ايدييور، بربرينڭ أثرينى تكميل ايدييور، تزيين ايدييور.
مثلا: محيى إسمى بر شيئه تجلّى ايتديگى وقت و حيات ويرديگى دقيقهده حكيم إسمى دخى تجلّى ايدييور، او ذىحياتڭ يوواسى اولان جسدينى حكمتله تنظيم ايدييور. عين حالده كريم إسمى دخى تجلّى ايدييور؛ يوواسنى تزيين ايدر. عين آنده رحيم إسمنڭ دخى تجلّيسى گورونويور؛ او جسدڭ شفقتله حوائجنى إحضار ايدر. عين زمانده رزّاق إسمى تجلّيسى گورونويور؛ او ذىحياتڭ بقاسنه لازم مادّى و معنوى رزقنى اومماديغى طرزده ويرييور. و هكذا...
ديمك محيى كيمڭ إسمى ايسه، كائناتده نورلى و محيط اولان حكيم إسمى ده اونڭدر و بتون مخلوقاتى شفقتله تربيه ايدن رحيم إسمى ده اونڭدر و بتون ذىحياتلرى كرميله إعاشه ايدن رزّاق إسمى دخى اونڭ إسميدر، عنوانيدر. و هكذا...
ديمك هر بر إسم، هر بر فعل، هر بر أثر اويله بر برهانِ وحدانيتدر كه؛ كائناتڭ صحيفهلرنده و عصرلرڭ سطرلرنده يازيلان و موجودات دينيلن بتون كلماتى، كاتبنڭ نقشِ قلمى اولديغنه دلالت ايدن برر مُهرِ وحدانيت، برر خاتمِ أحديتدر.
(اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مَنْ قَالَ
«اَفْضَلُ مَا قُلْتُ اَنَا وَالنَّبِيُّونَ مِنْ قَبْلٖى لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ»
وَعَلٰى اٰلِهٖ وَصَحْبِهٖ وَسَلِّمْ)
* * *
طوقوزنجى مسئله
(مهمّ و محرم بر مسئله و بر سرِّ ولايت)
عالمِ إسلامده أهلِ سنّت و جماعت دينيلن أهلِ حق و إستقامت فرقۀِ عظيمهسى، حقائقِ قرآنيهيى و ايمانيهيى إستقامت دائرهسنده هو هُوَسنه سنّتِ سنيهيه إتّباع ايدهرك محافظه ايتمشلر. أهلِ ولايتڭ أكثريتِ مطلقهسى، او دائرهدن نشئت ايتمشلر. ديگر بر قسم أهلِ ولايت، أهلِ سنّت و جماعتڭ بعض دساتيرلرى خارجنده و اصوللرينه مخالف بر جادّهده گورونمش. ايشته شو قسم أهلِ ولايته باقانلر ايكى شقّه آيرلديلر:
بر قسمى ايسه، أهلِ سنّتڭ اصولنه مخالف اولدقلرى ايچون، ولايتلرينى إنكار ايتديلر. حتّى اونلردن بر قسمنڭ تكفيرينه قدر گيتديلر.
ديگر قسم كه، اونلره إتّباع ايدنلردر. اونلرڭ ولايتلرينى قبول ايتدكلرى ايچون ديرلر كه: «حق يالڭز أهلِ سنّت و جماعتڭ مسلگنه منحصر دگل.» أهلِ بدعهدن بر فرقه تشكيل ايتديلر، حتّى ضلالته قدر گيتديلر. بيلمديلر كه: هر هادى ذات، مُهْدى اولاماز. شيخلرى خطاسندن معذوردر، چونكه مجذوبدر. كنديلرى ايسه معذور اولامازلر.
متوسّط بر قسم ايسه، او وليلرڭ ولايتلرينى إنكار ايتمديلر، فقط يوللرينى و مسلكلرينى قبول ايتمديلر. دييورلر كه: «خلافِ اصول اولان سوزلرى، يا حاله مغلوب اولوب خطا ايتديلر وياخود معناسى بيلينمز متشابهات مِثللو شطحاتدر.»
مع التأسّف برنجى قسم، خصوصًا علماءِ أهلِ ظاهر، مسلكِ أهلِ سنّتى محافظه نيّتيله، چوق مهمّ أوليايى إنكار، حتّى تضليل ايتمگه مجبور اولمشلر. ايكنجى قسم اولان طرفدارلرى ايسه، او چشيد شيخلره زياده حسنِ ظن ايتدكلرى ايچون، حق مسلگنى بيراقوب، بدعته حتّى ضلالته گيردكلرى اولمش.
ايشته شو سرّه دائر، پك چوق زمان ذهنمى إشغال ايدن بر حالت واردى: بر زمان بن، بر قسم أهلِ ضلالته مهمّ بر وقتده قهر ايله دعا ايتدم. بددعامه قارشى مدهش بر قوّتِ معنويه چيقدى. هم دعامى گرى ويرييوردى، هم بنى منع ايتدى.
صوڭره گوردم كه: او قسم أهلِ ضلالت، خلافِ حق إجراآتنده بر قوّۀِ معنويهنڭ تسهيلاتيله، آرقهسنه آلديغى خلقى سوروكلهيوب گيدييور. موفّق اولويور. يالڭز جبر ايله دگل، بلكه ولايت قوّتندن گلن بر آرزو ايله إمتزاج ايتديگى ايچون، أهلِ ايمانڭ بر قسمى او آرزويه قاپيلوب خوش گورويورلر، چوق فنا تلقّى ايتمييورلر.
ايشته بو ايكى سرّى حسّ ايتديگم وقت دهشت آلدم، فسبحان اللّٰه ديدم. «طريقِ حقدن باشقه ولايت بولونهبيلير مى؟ خصوصًا مدهش بر جريانِ ضلالته أهلِ حقيقت طرفدار چيقار مى؟» ديدم. صوڭره بر مبارك عرفه گوننده مستحسن بر عادتِ إسلاميهيه بناءً سورۀِ إخلاصى يوزر دفعه تكرار ايدهرك اوقويوب، اونڭ بركتيله، «مهمّ بر سؤاله جواب» نامنده يازيلان مسئله ايله برابر شويله بر حقيقت دخى رحمتِ إلٰهيه ايله قلبِ عاجزانهمه گلمش. حقيقت شودر كه:
سلطان محمد فاتحڭ زماننده حكايه ايديلن مشهور و معنيدار «جبالى بابا قصّهسى» نوعندن اولارق بر قسم أهلِ ولايت، ظاهرًا محاكمهلى و عاقل گورونوركن، مجذوبدرلر.
و بر قسمى دخى؛ بعضًا صحوهده و دائرۀِ عقلده گورونور، بعضًا عقلڭ و محاكمهنڭ خارجنده بر حاله گيرر.
شو قسمدن بر صنفى أهلِ إلتباسدر، تفريق ايتمييور. سكر حالنده گورديگى بر مسئلهيى حالتِ صحوهده تطبيق ايدر، خطا ايدر و خطا ايتديگنى بيلمز.
مجذوبلرڭ بر قسمى ايسه عند اللّٰه محفوظدر، ضلالته سلوك ايتمز.
ديگر بر قسمى ايسه محفوظ دگللر، بدعت و ضلالت فرقهلرنده بولونهبيليرلر. حتّى كافرلر ايچنده بولونابيلهجگى إحتمال ويريلمش.
ايشته موقّت ويا دائمى مجذوب اولدقلرندن، معنًا «مبارك مجنون» حكمنده اولويورلر. و مبارك و سربست مجنون حكمنده اولدقلرى ايچون، مكلّف دگللر. و مكلّف اولمادقلرى ايچون، مؤاخذه اولونمييورلر. كندى ولايتِ مجذوبانهلرى باقى قالمقله برابر، أهلِ ضلالته و أهلِ بدعهيه طرفدار چيقارلر. مسلكلرينه بر درجه رواج ويروب، بر قسم أهلِ ايمانى و أهلِ حقّى، او مسلگه گيرمگه مشئومانه بر سببيت ويررلر.
* * *
اوننجى مسئله
(زيارتجيلره عائد بعض دوستلر طرفندن إخطار ايله، بر دستور ايضاح ايديلمك ايستهنيلمشدر. اونڭ ايچون يازيلمشدر.)
معلوم اولسون كه: بزى زيارت ايدن، يا حياتِ دنيويه جهتنده گلير؛ او قپو قپاليدر. ويا حياتِ اُخرويه جهتنده گلير. او جهتده ايكى قپو وار: يا شخصمى مبارك و مقام صاحبى ظن ايدوب گلير. او قپو دخى قپاليدر. چونكه بن كنديمى بگنمييورم، بنى بگهننلرى ده بگنمييورم. جنابِ حقّه چوق شكر، بنى كنديمه بگنديرمهمش. ايكنجى جهت، صِرف قرآنِ حكيمڭ دلاّلى اولديغم جهتلهدر. بو قپودن گيرنلرى، على الرأس والعين قبول ايدييورم.
اونلر ده اوچ طرزده اولور: يا دوست اولور، يا قارداش اولور، يا طلبه اولور.
دوستڭ خاصّهسى و شرطى بودر كه: قطعيًا، سوزلره و أنوارِ قرآنيهيه دائر اولان خدمتمزه جدّى طرفدار اولسون؛ و حقسزلغه و بدعهلره و ضلالته قلبًا طرفدار اولماسين، كندينه ده إستفادهيه چاليشسين.
قارداشڭ خاصّهسى و شرطى شودر كه: حقيقى اولارق سوزلرڭ نشرينه جدّى چاليشمقله برابر، بش فرض نمازينى أدا ايتمك، يدى كبائرى ايشلهمهمكدر.
طلبهلگڭ خاصّهسى و شرطى شودر كه: سوزلرى كندى مالى و تأليفى گبى حسّ ايدوب صاحب چيقسين و أڭ مهمّ وظيفۀِ حياتيهسنى، اونڭ نشر و خدمتى بيلسين.
ايشته شو اوچ طبقه بنم اوچ شخصيتمله علاقهداردر. دوست، بنم شخصى و ذاتى شخصيتمله مناسبتدار اولور. قارداش، عبديتم و عبوديت نقطهسندهكى شخصيتمله علاقهدار اولور. طلبه ايسه، قرآنِ حكيمڭ دلاّلى جهتنده و خواجهلق وظيفهسندهكى شخصيتمله مناسبتداردر.
شو گوروشمهنڭ ده اوچ ميوهسى وار:
برنجيسى: دلاّللق إعتباريله مجوهراتِ قرآنيهيى بندن ويا سوزلردن درس آلمق. وَلَوْ بر درس ده اولسه.
ايكنجيسى: عبادت إعتباريله اُخروى قزانجمه حصّهدار اولور.
اوچنجيسى: برابر درگاهِ إلٰهيهيه متوجّه اولوب ربطِ قلب ايدهرك، قرآنِ حكيمڭ خدمتنده أل أله ويروب، توفيق و هدايت ايستهمك.
أگر طلبه ايسه؛ هر صباح متماديًا إسميله، بعضًا خياليله دخى يانمده حاضر اولور، حصّهدار اولور.
أگر قارداش ايسه، بر قاچ دفعه خصوصى إسميله و صورتيله دعا و قزانجمده حاضر اولوب حصّهدار اولور. صوڭره عموم إخوانلر ايچنده داخل اولوب، رحمتِ إلٰهيهيه تسليم ايدييورم كه، دعا وقتنده «إخوتى و إخوانى» ديديگم وقت اونلر ايچنده بولونور. بن بيلمزسهم، رحمتِ إلٰهيه اونلرى بيلييور و گورويور.
أگر دوست ايسه و فرائضى قيلار و كبائرى ترك ايدرسه، عموميتِ إخوان إعتباريله دعامده داخلدر.
بو اوچ طبقه دخى، بنى معنوى دعا و قزانجلرنده داخل ايتمك شرطدر.
(اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلٰى مَنْ قَالَ
«اَلْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ الْمَرْصُوصِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا»
وَعَلٰى اٰلِهٖ وَصَحْبِهٖ وَسَلِّمْ)
﴿سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلٖيمُ الْحَكٖيمُ﴾
﴿اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذٖى هَدٰينَا لِهٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلَٓا اَنْ هَدٰينَا اللّٰهُ
لَقَدْ جَٓاءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ﴾
(اَللّٰهُمَّ يَا مَنْ اَجَابَ نُوحًا فٖى قَوْمِهٖ وَيَا مَنْ نَصَرَ اِبْرَاهٖيمَ عَلٰى اَعْدَائِهٖ وَيَا مَنْ اَرْجَعَ يُوسُفَ اِلٰى يَعْقُوبَ وَيَا مَنْ كَشَفَ الضُّرَّ عَنْ اَيُّوبَ وَيَا مَنْ اَجَابَ دَعْوَةَ زَكَرِيَّا وَيَا مَنْ تَقَبَّلَ دَعْوَةَ يُونُسَ ابْنَ مَتّٰى نَسْئَلُكَ بِاَسْرَارِ اَصْحَابِ هٰذِهِ الدَّعْوَاتِ الْمُسْتَجَابَاتِ اَنْ تَحْفَظَنٖى وَتَحْفَظَ نَاشِرَ هٰذِهِ الرَّسَائِلِ وَرُفَقَائِهِمْ مِنْ شَرِّ شَيَاطٖينِ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ وَانْصُرْنَا عَلٰى اَعْدَائِنَا وَلَا تَكِلْنَا اِلٰى اَنْفُسِنَا وَاكْشِفْ كُرْبَتَنَا وَكُرْبَتَهُمْ وَاشْفِ اَمْرَاضَ قُلُوبِنَا وَقُلُوبِهِمْ اٰمٖينَ اٰمٖينَ اٰمٖينَ)
***