باشنى أگديرر. إختيارلره دير: «سنڭ ألڭدن چيقمش بتون سعادتلرڭدن چوق يوكسك و دائمى بر اُخروى سعادت و تازه بر گنجلك سنى بكلهيورلر. اونلرى قزانمغه چاليش» دييوب آغلاماسنى گولمگه چويرر. بونلره قياسًا جزئى و كلّى هر بر طائفهده حسنِ تأثيرينى گوسترر، ايشيقلانديرر.
طوقوزنجى مسئله:
استاديمزڭ معنًا روحنه گلن ايمان حقّنده بر سؤالڭ جوابيدر. شويله كه: نهدن جزئى بر حقيقتِ ايمانيهيى إنكار ايدن كافر اولويور و قبول ايتمهين مسلمان اولماز؟ حالبوكه اللّٰهه و آخرته ايمان گونش گبيدر، او قراڭلغى إزاله ايتمهسى لازمدر. هم نهدن بر ركن و حقيقتِ ايمانيهيى إنكار ايدن مرتد اولور، كفرِ مطلقه دوشر و قبول ايتمهين إسلاميتدن چيقار؟ حالبوكه سائر أركانِ ايمانيهيه ايمانى وارسه اونى كفرِ مطلقدن قورتارمق لازم گلييور؟ سؤاللرينڭ جوابلرينى استاديمز
﴿اٰمَنَ الرَّسُولُ بِمَٓا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُونَ... الخر﴾
آيتنه مراجعتله غايت مختصر فقط شموللى بر شكلده اوچ نقطهده بيان ايتمشدر.
اوننجى مسئله:
تكراراتِ قرآنيهنڭ بر حكمتنى بيانله أهلِ ضلالتڭ عفونتلى و زهرلى أوهاملرينى إزاله ايدن بو كوچوجك نورلى چيچگى استاديمز غايت خسته و پريشان و غداسز بر حالده ايكن ايكى گون ايچنده رمضانده مجبوريتله غايت مجمل و قيصه بر جملهده پك چوق حقيقتلرى و متعدّد حجّتلرى درج ايتمشلردر. شويله كه: قرآنِ عظيم الشانڭ هر عصرده هر طبقهيه خطاب ايدهرك تازه نازل اولمش گبى بر خصوصيتى اولديغنى و بِالخاصّه چوق و تكرار ايله
﴿اَلظَّالِمٖينَ اَلظَّالِمٖينَ﴾
دييوب ظالملرى تهديدلرى و او ظالملرڭ ظلملرينڭ جزاسى اولان مصيبتِ سماويه و أرضيهيى شدّتله بيانى ايله بو عصرڭ أمثالسز ظلملرينه قَومِ عاد و نمرود و فرعونڭ باشلرينه گلن عذابلر ايله باقديرييور. و مظلوم أهلِ ايمانه إبراهيم و موسى عليهما السلاملر گبى أنبيانڭ نجاتلريله تسلّى ويرييور.