هم ايمان و حقيقت نقطهسنده بو چشيد مراقلرڭ بيوك ضررلرى وار. چونكه غفلت ويرهجك و دنيايه بوغديرهجق و حقيقى وظيفۀِ إنسانيتى و آخرتى اونوتديرهجق اولان أڭ گنيش دائره ايسه، سياست دائرهسيدر. خصوصًا بويله عمومى و مجادله صورتندهكى حادثهلر، قلبى ده بوغويور. گونش گبى بر ايمان لازم كه؛ هر شيده، هر وضعيتده، هر بر حركتده قدرِ إلٰهى و قدرتِ ربّانيهنڭ ايزينى، أثرينى گورسون، تا او ظلمِ ظلمتده قلب بوغولماسين، ايمان سونمهسين؛ عقل، طبيعت و تصادفه صاپلانماسين.
حتّى أهلِ حقيقت، حقيقت و معرفت اللّٰهى بولمق ايچون كثرت دائرهلرينى اونوتمغه چاليشييورلر، تا قلب طاغيلماسين و لزوملى و قيمتلى شيئه صرف ايتمك لازم گلن مراقى، ذوقى، شوقى لزومسز فانى شيلرده تلف اولماسين.
حتّى بو أهمّيتلى سردندر كه، دين دستورلرينڭ بر خادمى اولمق جهتنده (گونش گبى ايمانلر طاشييان بر قسم صحابهلر و اونلره بڭزهين مجاهديندن، سلفِ صالحيندن باشقه) سياستجى، أكثرجه تام متّقى ديندار اولاماز. تام و حقيقى ديندار، متّقى اولانلر سياستجى اولمازلر. يعنى مقصدِ أصلى سياستنى ياپانلرده، دين ايكنجى درجهده قالير، تبعى حكمنه گچر. حقيقى ديندار ايسه؛ «بتون كائناتڭ أڭ بيوك غايهسى عبوديتِ إنسانيهدر» دييه سياسته عشق مراق ايله دگل؛ ايكنجى اوچنجى مرتبهده اونى دينه و حقيقته آلَت ايتمگه (أگر ممكنسه) چاليشهبيلير. يوقسه باقى ألماسلرى، قيريلهجق عادى شيشهلره آلَت ياپار.
الحاصل:
ناصلكه سرخوشلق، حقيقى وظيفهلردن گلن ألملرى و إحتياجلرى سرخوشلقله موقّةً اونوتديرديغى جهتله، منحوس و قيصه بر ذوق ويرر؛ اويله ده: بويله فانى بوغوشمهلرى و حادثهلرى مراقله تعقيب ايتمك، بر نوع سرخوشلقدر كه؛ حقيقى وظيفهلردن گلن إحتياجات و ياپمامقدن گلن تألمّاتى موقّةً اونوتديرديغى