سرورله مفتخرم. استادم! حقّڭزده، خاطريڭزه گلمهين نعمتلرڭ أڭ گوزليله دنيوى و اُخروى مسعود اولماڭزى هر وقت ايچون دعا ايتمكدهيم.
محترم استادم، سزى اوزلهمشدم. آرادهكى خائنلرڭ هر خصوصده أنگل اولمالرى، شبههسز چوق متأثّر ايدييور. بوگونكى حال يوركلريمزى صيزلاتييور، فقط ألمزدن بر شى گلمييور. نور درياسنڭ فيضلى رسالهلرى كيمڭ ألنه گچرسه، او ذاتى كندينه جدّى اولارق ربط ايتديگى گبى، مشتاقلر و أهل اولانلر آراسنده طولاشييور.
﴿اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّٖى﴾
خسرو
* * *
(خسروڭ سوزلرى يازمغه باشلاديغى زمان يازديغى مكتوبڭ فقرهسيدر)
محترم أفنديم حضرتلرى!
بو سفر اوقومقلغمز ايچون إرسال بيورديغڭز ايكى كتابدن بريسنى بكر آغادن آلدم. كتابڭ بر قاچ صحيفهسنى اوقودم. و كتابڭ بر نسخهسى كندمده قالمق اوزره إستنساخ ايتمگه باشلادم. كتاب مندرجاتنده آراده صيرهده دماغمى علاقهدار ايدن مسائلدن بحث ايتديگنى و كوچك مكتوبلرڭ پك بيوك حقيقتلرى قوجاقلاديغنى گوردم و چوق مستفيد اولدم.
آلتنجى مكتوبه قدر يازيلان سوزلرى بر طرفدن يازييور، ديگر طرفدن ده يازينڭ گججه يازيليشندن صيقيلهرق اوقومغه باشلايوردم. پك چوق سُرور بنى قاپلايوردى. آلتنجى مكتوبه گلنجه، شو غربتدهكى فرقتڭزڭ أڭ حزين قسمنى طىّ