doksan dokuz adedine bir tek noksan ile tevafuku (Hâşiye41) Onuncu Söz’ün ne kadar yüksek noktalara baktığını îma ediyor.
Risale-i Nur şakirdleri namına
Re’fet, Rüşdü, Hüsrev, Said Nursî
Hâşiye: İ’caz-ı Kur’anînin yüz cüzünden bir cüzünün şuâı, tevafuk suretinde Kur’an’ın bir tefsiri olan Risale-i Nur’un eczalarına verildiğinin pek çok emaratından bir küçük emaresi de şudur ki: İki sahifeden noksan tasdiknameyi tevafukta kalemi muvaffak birisi dikkatle yazdığı halde, on beş yirmiye kadar tevafuku ancak gösterdi. Diğeri tevafukta hem hissesi noksan hem düşünmez hem gayet süratle yazdığı bu tasdiknamede doksan dokuz tevafuku göstermesidir.
***
______
41 Hâşiye: Hem bu üç tevafukun gayet manidar diğer iki tevafuku da şudur ki: Onuncu Söz’ün kuvvetli hakkaniyetini gösteren اِنَّ الْحَشْرَ حَقٌّ وَصِدْقٌ cümlesinin makam-ı ebcedîsi dokuz yüz doksan sekiz olması gibi, Onuncu Söz bâhir bir bürhan olduğu rükn-ü imaniyeyi gösteren اٖيمَانٌ بِيَوْمِ الْاٰخِرَةِ (İhtar) kelâmının makam-ı cifrîsi yine dokuz yüz doksan sekiz olmakla her ikisi bu üç tevafuk-u latîfeyi beş tevafuk-u mübarekeye iblağ etti.
İhtar: يَوْمْ mevsuf olsa kaideten اَلْيَوْمِ الْاٰخِرِ olur. Muzaf olsa kaideten يَوْمِ الْاٰخِرَةِ olur, ة vakıfta ه olur.