يگرمى طوقوزنجى مكتوبڭ سكزنجى قسمنڭ بشنجى رمزى
﴿بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ﴾
سورۀ (اِذَا جَٓاءَ نَصْرُ اللهِ وَالْفَتْحُ) أسرارندن ايكى اوچ سرّى توافق آناختاريله آچيلمغه دائردر. بوراده نمونه ايچون بر قاچ نكته يازيلهجق.
برنجيسى:
توافقڭ اون عدددن زياده چشيد چشيد أنواعى وار. أگر توافق آيرى آيرى جهتدن بر حادثهيه باقسه و توافق ايتسه و مقامه مطابق و مناسب و كلامڭ معناسنه موافق و مؤيّد اولسه او وقت او توافق إشارت درجهسنه چيقار. او توافقله شو آيت شو حادثهيه إشارت ايدر دينيلهبيلير. ايشته بو قاعدهيه بناءً سورۀِ نصرڭ سرِّ توافقله إشارةً خبر ويرديگى حادثهلره عينًا سورۀِ كوثر دخى او حادثهيه توافقله پارمغنى اوزاتمش گوسترييور. و فاتحه سورهسى كذالك او ايكى سورهنڭ گوسترديگى حادثهيه باقييور، گوسترييور. سورۀِ العلق ينه او حادثهيه إشارت ايتديگى گبى و (اِنَّا فَتَحْنَالَكَ) گبى آيتلر عين حادثهيه مطابقتيله إشارت ايدييور. ألبته بويله بر إشارت، صريح بر دلالت حكمندهدر.
ايكنجيسى:
مادام سورۀِ نصر علاّم الغيوبڭ كلاميدر و مادام سببِ نزولى فتحِ مكّهدر و نصرتِ إسلاميهدر و مادام سببِ نزولى نه قدر خاص اولورسه اولسون معناىِ مقصود قاعدةً عامّ حكمنه گچوب، حضرتِ پيغمبر عليه الصلاة والسلامه إحسان ايديلن عموم فتوحات و نصرتلرينه شاملدر. و مادام بو معناىِ مقصودڭ جزئياتنه إشارتله مژده ويرمك إعجازلى بر كلامڭ شأنندندر و مادام بو سورهنڭ نزولى وقتنده صحابهلر مژدۀِ إلٰهى ايله مسرور اولدقلرى حالده، أبو بكر الصدّيق و حضرتِ عبّاس (رضى اللّٰه عنهما) وفاتِ نبوىيى معناىِ إشاريسندن فهم ايله