ايستهممش، ردّ ايتمشدر. داها أوّل مختلف سمتلرده تكليف اولونان مملكتڭ عمومى واعظى و مبعوثلق گبى يوكسك معاشلى مأموريتلرى ده قبول ايتمكدن إمتناع و إستنكاف ايتمشدر. او هيچ دنيا و أهلِ دنيايه و مال و متاعه باقمييور. او هيچ سياست و إختلافله اوغراشمييور، خرقه و فرقه پشنده قوشمييور. و بويله اولانلرى ده سومييور. و آنجق قبر قپوسنده طوروب، (اَنْتُمْ اَعْلَمُ بِاُمُورِ دُنْيَاكُمْ) دييهرك ثروتِ أبديه و سعادتِ سرمديه ايچون چاليشييور. او جهلڭ هادمى و نورڭ خادميدر. أگر دنيايى ايستهسه و ديلهسه ايدى، كندينه صونولان هديه و بهيهلرى، زكات و صدقهلرى و تبرّع و تبرّكلرى آلسه ايدى، بوگون بر ميليون ثروت صاحبى اولوردى. فقط او، طبقى جنابِ عُمَرڭ ديديگى گبى: صيرتمه فضله يوك آليرسهم، نفسِ ناطقۀِ كائناتڭ قلبى و اللّٰهڭ حبيبى محمّدِ عربى عليه الصلاة والسلامه و يارانى اولان كامل و واصللره يتيشهمهم و يارى يولده قاليرم دييور. «بتون أشيا و أفلاكى سنڭ ايچون ياراتدم حبيبم» فرماننه قارشى، «بن ده سنڭ ايچون اونلرڭ هپسنى ترك و فدا ايتدم» دييه ويريلن جوابِ حضرتِ رسالتپناهىيه إتّباع و إمتثالاً، او ده دنيا و مافيهايى و محبّت و سوداسنى ترك، حتّى تركى ده ترك ايدهرك بتون خدمت و همّتنى و شو عمرِ نازنيننى أنوارِ قرآنيهنڭ إنتشارينه صرف و حصر ايتمشدر.
ايشته بونڭ ايچون، شيمديكى چكديگى بتون زحمتلر، رحمت و ياپديغى خدمتلر، حكمت اولمش.
«لطف و قهرى شيءِ واحد بيلمهين چكدى عذاب،
اول عذابدن قورتولوب سلطان اولان آڭلار بزى.»
مصرئِ نيازى گبى ديين بو ترجمان، هر شيئى خوش گورهرك، قطرهيى عمّان، آدمى إنسان و قرآندن آلديغى نورينى عالمه سلطان أيلهمشدر.