زكاتنى، قرقده اوتوز، اونده سكزينى آلدى. هم هر سنهده يالڭز بر آيده يتمش حكمتلى بر آجلق بزدن ايستدى. بز نفسمزه آجيدق، موقّت و لذّتلى بر آجلغى چكمدك. جنابِ حق جزا اولارق يتمش جهتله بلالى بر نوع اوروجى بش سنه جبرًا بزه طوتديردى. هم يگرمى درت ساعتده بر تك ساعتى، خوش و علوى، نورانى و فائدهلى بر نوع تعليماتِ ربّانيهيى بزدن ايستدى. بز تنبللك ايدوب، او نمازى و نيازى يرينه گتيرمدك. او تك ساعتى ديگر ساعتلره قاتهرق ضايع ايتدك. جنابِ حق اونڭ كفّارتى اولارق، بش سنه تعليم و تعليمات و قوشديرمقله بزه بر نوع نماز قيلديردى.» ديمشدم.
صوڭره آييلدم، دوشوندم، آڭلادم كه؛ او رؤياىِ خياليهده پك مهمّ بر حقيقت واردر. يگرمى بشنجى سوزده، مدنيتله حُكمِ قرآنى موازنه بحثنده إثبات و بيان ايديلديگى اوزره؛ بشرڭ حياتِ إجتماعيسنده بتون أخلاقسزلغڭ و بتون إختلالاتڭ منشئى ايكى كلمهدر: