ايتمش. چونكه شريعت نامنه، قانونِ إلٰهى حسابنه كسسه ايدى، نفسى اوڭا آجييهجق ايدى. و قلبى حدّت ايتمهيوب، فقط مرحمت ده ايتميهجك بر طرزده كسهجكدى. ديمك نفسنه او حكمدن بر حصّه چيقارديغى ايچون، عدالتله ايش گورمهمشدر.
جاىِ تأسّف بر حالتِ إجتماعيه و قلبِ إسلامى آغلاتهجق مدهش بر مرضِ حياتِ إجتماعى:
«خارجى دشمنلرڭ ظهور و تهاجمنده داخلى عداوتلرى اونوتمق و بيراقمق» اولان بر مصلحتِ إجتماعيهيى أڭ بدوى قَوملر دخى تقدير ايدوب ياپدقلرى حالده، شو جماعتِ إسلاميهيه خدمت دعوا ايدنلره نه اولمش كه؛ بربرى آرقهسنده تهاجم وضعيتنى آلان حدسز دشمنلر واركن، جزئى عداوتلرى اونوتمايوب، دشمنلرڭ هجومنه زمين حاضر ايدييورلر. شو حال بر سقوطدر، بر وحشتدر. حياتِ إجتماعيۀِ إسلاميهيه بر خيانتدر.