دردنجى شعاعڭ يالڭز برنجى مرتبهسى
﴿بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖيمِ﴾
﴿حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ﴾
بر زمان أهلِ دنيا بنى هر شيدن تجريد ايتدكلرندن بش چشيد غربتلره دوشمشدم. و إختيارلق زمانمده قسمًا تأثّراتدن گلن بش نوع خستهلقلره گرفتار اولمشدم.
صيقنتيدن گلن بر غفلتله، رسالۀِ نورڭ تسلّى ويريجى و مدد ايديجى أنوارينه باقميهرق، طوغريدن طوغرىيه قلبمه باقدم و روحمى آرادم. گوردم كه؛ غايت قوّتلى بر عشقِ بقا و شديد بر محبّتِ وجود و بيوك بر إشتياقِ حيات و حدسز بر عجز و نهايتسز بر فقر، بنده حكم ايدييورلر. حالبوكه مدهش بر فنا، او بقايى سوندورييور. او حالتمده، يانيق بر شاعرڭ ديديگى گبى ديدم:
دل بقاسى حق فناسى ايستدى ملكِ تنم
بر دواسز درده دوشدم، آه كه لقمان بىخبر.
مأيوسانه باشمى أگدم؛ بردن (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) آيتى إمداديمه گلدى، ديدى: «بنى دقّتله اوقو.» بن گونده بش يوز دفعه اوقودم. بنم ايچون