پيغمبر أفنديمز، شو
﴿اَلْعُلَمَاءُ وَرَثَةُ الْاَنْبِيَاءِ﴾
يعنى: «عالملر، پيغمبرلرڭ وارثلريدرلر» حديثِ شريفلريله عالم اولمانڭ پك قولاى بر شى اولماديغنى، إعجازكار بلاغتلرى ايله بيان بيورييورلر.
زيرا مادام كه بر عالم، پيغمبرلرڭ وارثيدر؛ او حالده حق و حقيقتڭ تبليغ و نشرى خصوصنده، عينًا اونلرڭ طوتمش اولدقلرى يولى تعقيب ايتمهسى لازمدر. هر نه قدر بو يول؛ بتون طاغ، طاش، چامور، چاقيل، اوچوروم، داها بترى تعقيب، توقيف، محاكمه، حپس، زندان، سورگون، تجريد، زهرلنمه، إعدام سهپالرى و داها عقل و خياله گلمهين نيجه بيڭ ظلم و إشكنجهلرله طولو ده اولسه...
ايشته بديع الزمان؛ ياريم عصردن فضله او مقدّس جهادى ايله بتون عمرى بوينجه بو چتين يولده يوروين و قارشيسنه چيقان بيڭلرله أنگلى بر ييلديرم سرعتى ايله آشان و پيغمبرلرڭ وارثى اولان بر عالم اولديغنى عملى بر صورتده إثبات ايدن بر ذاتدر.
كنديسنڭ علمى، أخلاقى، أدبى، بر چوق فضيلت و مزيتلرى آراسنده بنى أڭ چوق مفتون ايدن شى؛ اونڭ او، طاغلردن داها صاغلام، دڭزلردن داها درين، سمالردن داها يوكسك و گنيش اولان ايمانيدر.
ربّم، او نه معظّم ايمان! او نه بيتمز و توكنمز صبر! او نه چليكدن إراده! خيال و خاطرهلره اورپرمهلر ويرن بونجه تضييق، تهديد، تعذيب و إشكنجهلره رغمًا؛ او نه أگيلمز باش، نه بوغولماز سس و ناصل قيصيلماز نَفَسدر!
بيوك إقبالڭ هيجانلى شعرلرندن آلديغم جوشقون بر إلهام نشئهسى ايله وقتيله يازديغم «مجاهد» عنواننى طاشييان بر منظومهده، آشاغيدهكى مصراعلرى اوقويانلردن، بلكه شاعرانه بر مبالغهده بولونديغمى سويلهينلر اولمشدر. لٰكن شو