﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ﴾
عزيز، صدّيق، مبارك قارداشلرم!
اوچ گون أوّل، عينًا نورلى هديهڭز قسطمونىيه گلهجگى آنده رؤياده گورويوردم كه؛ ترفيعِ مقام و رتبه ايچون بزلره فرمانِ شاهانه معنوى بر جانبدن گلييور، كمالِ حرمتله أللرنده طوتوب بزه گتيرييورلر. بز باقدق كه؛ او فرمانِ عالى، قرآنِ عظيم الشان اولارق چيقدى. او حالده بو معنا قلبه گلدى: ديمك قرآن يوزندن رسالۀ نورڭ شخصِ معنويسى و بز شاكردلرى، بر ترفيع و ترقّى فرماننى عالمِ غيبدن آلاجغز.
شيمدى تعبيرى ايسه؛ او فرمانى تمثيل ايدن معصوملرڭ قلميله معنوى تفسيرِ قرآنى آلديغمزدر. بو رؤيانڭ شيمديكى تعبيرى چيقمهدن بر ايكى ساعت أوّل، فيضى ايله أمينڭ گوستردكلرى تعبير دخى حقدر و أهمّيتليدر.
هم بو مدارِ سُرور و فرح اولان هديۀِ نورانيهيى، بر حسِّ قبل الوقوع ايله بنم روحم تام حسّ ايتمش، عقله خبر ويرمهمش ايدى كه او گلمهدن ايكى گون أوّل، فيضى و أمينڭ فقرهسنده بيان ايديلن رؤيايى گورديگم گيجهنڭ گوننده، صباحدن آقشامه قدر و ايكنجى گونى ده قسمًا، هيچ گورمهديگم بر طرزده بر سَوينج، بر سُرور حسّ ايدوب متماديًا بر بهانه ايله فرحمى إظهار ايدوب، اوتوز قرق دفعه تبسّم ايله گولدم.
بن و هم فيضى چوق تعجّب و حيرت ايتدك. اوتوز گونده بر دفعه گولمهينڭ، بر گونده اوتوز دفعه گولمهسى بزلرى حيرتده بيراقدى. شيمدى آڭلاشيلدى كه؛ او سُرور و او سَوينج، مذكور معنوى فرمانى تمثيل ايدن معصوملر و اُمّيلرڭ قلملرينڭ