بويله بش وجهله قانونسزلق ايدوب قانون نامنه بش وجهله إسلام قانونلرينى قيران آدم، حقيقى قانونسزلق ايله إتهام ايديلمك لازم گليركن، اونلرڭ او عجيب قانونسزلغى و بهانهسيله، ايكى سنهدن بَرى وجدانى عذاب ويردكلرندن؛ ألبته محكمۀِ كبراىِ حشرده بونڭ جزاسنى چكهجكلردر. أوت اوتوز بش سنهدر منزوى اولديغى حالده هيچ چارشو و قصبهلرده گزمهين بر آدمى، «سن فرنك سرپوشنى گيمييورسڭ» دييه إتهام ايتمگه، دنياده هانگى قانون مساعده ايدر؟
يگرمى سكز سنهدن بَرى بش ولايت و بش محكمه و بش ولايتڭ ضابطهلرى اونڭ باشنه ايليشمدكلرى حالده، خصوصًا بو دفعه إستانبول محكمۀِ عادلهسنده يوزدن زياده پوليسلرڭ گوزلرى اوڭنده، هم ايكى آى ده يايا اولارق هر يرى گزديگى حالده، هيچ بر پوليس ايليشمديگى و هم محكمۀِ تمييز بره ياساق دگل دييه قرار ويرديگى، هم بتون قادينلر و باشى آچيق گزنلر و بتون عسكرى نفرلر و وظيفهدار مأمورلر گيمگه مجبور اولمادقلرندن و گيمسنده هيچ بر مصلحت بولونماديغندن و بنم رسمى بر وظيفهم اولماديغندن (كه رسمى بر لباسدر) برهيى گينلر ده مسؤل اولمازلر دينيلديگى حالده؛ خصوصًا منزوى و إنسانلر آراسنه گيرمهين و رمضانِ شريفڭ ايچنده بويله خلافِ قانون أڭ چركين بر شى ايله روحنى مشغول ايتمهمك و دنيايى خاطرينه گتيرمهمك ايچون خاص دوستلريله دخى گوروشمهين، حتّى شدّتلى خسته اولديغى حالده، روحى و قلبى وجوديله مشغول اولمامق ايچون علاجلرى آلميان و حكيملرى چاغيرميان بر آدمه شاپقه گيديرمك، أجنبى پاپاسلره بڭزتمك ايچون اوڭا تكليف ايتمك و عدليه ايله تهديد ايتمك، ألبته ذرّه قدر وجدانى اولان بوندن نفرت ايدر.
مثلا اوڭا تكليف ايدن ديمش: «بن أمر قولىيم.» جبرِ كيفى قانون ايله أمر اولور مى كه، أمر قولىيم ديسين. أوت قرآنِ حكيمده، يهودى و نصرانيلره باشده