آصيلانلرله برابر گيتمگه حاضرم. ناصلكه بر بدوى غرائبپرست، إستانبولڭ عجائب و محاسننى ايشيتمش، فقط گورمهمش؛ ناصل كمالِ خٰواهشله گورمگى آرزو ايدر! بن ده معرضِ عجائب و غرائب اولان عالمِ آخرتى او خٰواهشله گورمك ايستهيورم. شيمدى ده اويلهيم. بنى اورايه نفى ايتمك، بڭا جزا دگل؛ سزڭ ألڭزدن گليرسه، بنى وجدانًا تعذيب ايديڭز! و إلاّ باشقه صورتله عذاب، عذاب دگل، بنم ايچون بر شاندر!
بو حكومت زمانِ إستبدادده عقله خصومت ايدييوردى؛ شيمدى ده حياته عداوت ايدييور. أگر حكومت بويله اولورسه؛ ياشاسين جنون، ياشاسين موت!.. ظالملر ايچون ده ياشاسين جهنّم!.. بن ذاتًا بر زمين ايستهيوردم كه، أفكاريمى اونده بيان ايدهيم. شيمدى بو ديوانِ حربِ عُرفى ايى بر زمين اولدى.
بدايتلرده هركسدن سؤال اولونديغى گبى، ديوانِ حربده بڭا ده سؤال ايتديلر: «سن ده شريعت ايستهمشسڭ؟»
ديدم: شريعتڭ بر حقيقتنه، بيڭ روحم اولسه فدا ايتمگه حاضرم! زيرا شريعت، سببِ سعادت و عدالتِ محض و فضيلتدر. فقط إختلالجيلرڭ ايستهيشى گبى دگل.
هم ده ديديلر: إتّحادِ محمّديهيه (عصم) داخل ميسڭ؟
ديدم: مع الإفتخار! أڭ كوچك أفرادندنم. فقط بنم تعريف ايتديگم وجهله... او إتّحاددن اولميان، دينسزلردن باشقه كيمدر؟ بڭا گوسترڭ.
ايشته او نطقى شيمدى نشر ايدييورم. تا كه، مشروطيتى لكهدن و أهلِ شريعتى مأيوسيتدن و أهلِ عصرى تاريخ نظرنده جهل و جنوندن و حقيقتى أوهام و شبههدن قورتارهيم. ايشته باشلايورم: