٣ - بو عالمده، أولياء اللّٰه حكمنده اولان غازى و شهدالره قوماندانلق ايتديڭز! قرآنڭ أوامرِ قطعيسنه إمتثال ايتمكله، اوتهكى عالمده ده او نورانى گروهه رفيق اولمغه چاليشمق، عالى همّتليلرڭ شأنيدر. يوقسه بوراده قوماندان ايكن، اوراده بر نفردن إستمدادِ نور ايتمگه مضطر قالاجقسڭز. بو دنياىِ دنيّه، شان و شرفيله اويله بر متاع دگل كه، عقلى باشندهكى إنسانلرى إشباع ايتسين، تطمين ايتسين و مقصودِ بِالذّات اولسون.
٤ - بو ملّتِ إسلامڭ جماعتلرى، هر نه قدر بر جماعت نمازسز قالسه، حتّى فاسق ده اولسه، ينه باشلرندهكينى متديّن گورمك ايستر. حتّى عموم كردستانده، عموم مأمورلره دائر أڭ أوّل صوردقلرى سؤال بو ايمش: عجبا نماز قيلييورلر مى؟ ديرلر، نماز قيلارسه مطلق أمنيت ايدرلر؛ قيلمازسه، نه قدر مقتدر اولسه نظرلرنده متّهمدر.
بر زمان بيت الشباب عشائرنده عصيان واردى. بن گيتدم صوردم: «سبب نهدر؟»
ديديلر كه: «قائمِمقاممز نماز قيلمييوردى؛ اويله دينسزلره ناصل إطاعت ايدهجگز؟» حالبوكه بو سوزى سويلهينلر ده نمازسز، هم ده أشقيا ايديلر.
٥ - أنبيانڭ أكثرى شرقده و حكمانڭ أغلبى غربده گلمهسى قدرِ أزلينڭ بر رمزيدر كه، شرقى آياغه قالديرهجق دين و قلبدر؛ عقل و فلسفه دگلدر. مادام شرقى إنتباهه گتيرديگز، فطرتنه موافق بر جريان ويريڭز. يوقسه سعيڭز يا هباءً منثورا گيدر ويا سطحى قالير.
٦ - خصمڭز و إسلاميت دشمنى إنگليز، ديندهكى قيدسزلغڭزدن پك فضله إستفاده ايتديلر و ايدييورلر. حتّى دييهبيليرم كه؛ يونان قدر إسلامه ضرر ويرن،