دردنجى مادّه:
شيمدىيه قدر بڭا هجوم ايدن و حكومتى عليهمزه چويرن كيمسهلرڭ غرضكار اولدقلرى و صِرف غرض ايله ايليشدكلرى بونڭله آڭلاشيلييور كه، بزى وورمق ايچون هر قپويه باش وورديلر. أوّلا، «طريقتجيلق» (بر شى بولامديلر)، صوڭره «جمعيتجيلك»، صوڭره «سياستجيلك و إنقلابه مخالف حركت و مخالف قوميتهجيلك و إذنسز نشرياتجيلق» گبى چوق جهتلرله إتهام ايتمك و بزى وورمق ايچون چاليشدقلرى حالده؛ بونلرڭ هيچ برنده طوتونهجق بر أماره بولامدقلرندن، أڭ نهايت بر مادّۀِ قانونيهنڭ، قيودِ إحترازيهيى نظره آلميهرق، ظاهرى عموميتندن إستفاده ايدوب، هيچ بر ذىعقل قبول ايتميهجك و اونلره حق ويرميهجك بر نقطه ايله بزى إتهام و محكوم ايتمك ايستهيورلر. أوت بحث ايدهجگمز نقطهيى، دنياده هيچ بر ذىعقل حقيقت اولارق قبول ايتمز و ذرّه مقدارى إنصافى اولان، «إفترادر» دييهجك. او نقطه شودر:
«سعيدِ كردى دينى سياسته آلَت ايدييور» تعبيريدر. بو تعبيردهكى إتهامى چوروتهجك اون بش يگرمى دليلدن زياده و بش اون قدرى مدافعاتمده ضبطڭزه گچيريلنلردن بريسى شودر كه:
يوزلر شاهدڭ شهادتيله إثبات ايتمگه حاضر اولديغم شو بيان ايدهجگم حالم، او إتهامى أساسيله چوروتويور. شويله كه:
طوقوز سنه اوطورديغم بارلا كويى خلقنڭ مشاهدهسيله و طوقوز آى إقامت ايتديگم إسپارطهدهكى دوستلريمڭ شهادتلريله و بنى ياقيندن طانييان دوستلريمڭ إشهاديله؛ اون اوچ سنهدر كه، سياست لسانى اولان هيچ بر غزتهيى، نه اوقودم و نه ده ديڭلهدم و نه ده ايستدم. حتّى بر قاچ حادثهده، شخصمله علاقهدار ظن ايديلن و هركسى مراقه سَوق ايدن واقعهلردن بحث ايدن غزتهلرى اوقومق آرزوسى بولونمادى و اوقومدم و اوقوتمام.