بونلرڭ يالڭز بريسندهكى معمّايى كشف ايدن بر عالم، بر أديب، بر پروفسور، هانگى حكومتده اولسه، تقديرله مكافات و إكراميه ويريلهجگنى، بو رسالهلرى دقّتله مطالعه ايدن تصديق أيلر.
بو بياناتمه، صدددن خارج تفصيلات نظريله باقمهمق گركدر. چونكه رسالۀِ نورڭ يوزدن زياده رسالهلرى بنم أوراقِ توقيفيهم حكمنه گچمش اولديغندن، هم هيئتِ حاكمه تدقيق ايله مكلّفدر، هم بن ايضاح و جواب ويرمگه، قرآنه و عالمِ إسلامه و إستقباله علاقهدارلغى جهتيله مجبورم. مادام بر مسئلهنڭ تام تنوّرى، هر حالده اوزاق و ياقين بتون إحتماللرى بيان ايتمكله اولور. مسئلهمزه عائد اوزاق بر إحتمالى بيان ايتمگه إحتياج وار. شويله كه:
أگر دينسزلگى و كفرى كندينه مسلك إتّخاذ ايدن بدبخت بر قسم آدملر، بر مقصدِ سياسينڭ پردهسى آلتنده حكومتڭ بعض أركاننه حلول ايدوب إغفال ايتسهلر ويا مأموريت مسلگنه گيرسهلر و رسالۀِ نورى دسيسهلرله إمحا و بنى تهديدلريله صوصديرمق ايچون ديسهلر: «تعصّب زمانى گچدى. ماضىيى اونوتمق و إستقباله بتون قوّتمزله متوجّه اولمق لازم گليركن، سنڭ إرتجاعكارانه بر صورتده دينى و ايمانى قوّتلى درس ويرمڭ ايشمزه گلمز!»
الجواب:
أوّلا او ماضى ظن ايديلن زمان ايسه، إستقباله إنقلاب ايتمش و حقيقى إستقبال اودر و اورايه گيدهجگز.
ثانيًا: رسالۀِ نور تفسير اولديغى حيثيتيله، قرآنِ حكيم ايله باغلانمش. قرآن ايسه، كُرۀِ أرضى عرشه باغلايان جاذبۀِ عموميه گبى بر حقيقتِ جاذبهداردر. آسياده حكم ايدنلر، قرآنڭ رسالۀِ نور گبى تفسيرلريله مبارزه ايدهمزلر. بلكه مصالحه ايدرلر، اوندن إستفاده ايدرلر و حمايه ايدرلر.