بر چارهسى وار. ايشته بو چارهيى بولمق ايچون، بتون دنيا سلطنتى بنم اولسه بِلا تردّد فدا ايدرم. أوت حقيقى عقلى باشنده اولان فدا ايدر...
ايشته أفنديلر، بو مسئله گبى يوزر مسائلِ ايمانيهيى كشف و ايضاح ايدن رسالۀِ نوره، أوراقِ مضرّه گبى، حاشا يوز بيڭ دفعه حاشا سياست جريانلرينه آلَت ايديلمش غرضكار كتابلر نظريله باقمق؛ هانگى إنصاف مساعده ايدر، هانگى عقل قبول ايدر، هانگى قانون إقتضا ايدر؟ عجبا إستقبال نسلِ آتيسى و حقيقى إستقبال اولان آخرتڭ أهلى و حاكمِ ذو الجلالى، بو سؤالى مسبّبلرندن صورميهجقلر مى؟ هم بو مبارك وطنده بو فطرةً ديندار ملّته حكم ايدنلر، ألبته ديندارلغه طرفدار اولماسى و تشويق ايتمهسى، وظيفۀِ حاكميت جهتيله لازمدر. هم مادام لائك جمهوريت، پرنسبيله بىطرفانه قالير و او پرنسبيله دينسزلره ايليشمز؛ ألبته ديندارلره دخى بهانهلر ايله ايليشمهمك گركدر.
ثالثًا: بوندن اون ايكى سنه أوّل آنقره رئيسلرى، إنگليزلره قارشى «خطواتِ ستّه» نامندهكى مجاهداتمى تقدير ايدوب، بنى اورايه ايستديلر. گيتدم. گيديشاتلرى، بنم إختيارلق حسّياتمه اويغون گلمدى. «بزمله چاليش» ديديلر. ديدم: «يڭى سعيد اوتهكى دنيايه چاليشمق ايستهيور، سزڭله چاليشهمز؛ فقط سزه ده ايليشمز.»
أوت ايليشمدم و ايليشنلره ده إشتراك ايتمدم. چونكه عنعناتِ ملّيۀِ إسلاميه لهنده إستعمال ايديلهبيلير بر دهاىِ عسكرىيى، عنعنه عليهنه چويرمگه مع التأسّف بر وسيله اولدى. أوت بن، آنقره رئيسلرنده، خصوصًا رئيسِ جمهورده بر دها حسّ ايتدم و ديدم: «بو دهايى قوشقولانديرمقله عنعنات عليهنه چويرمك جائز دگلدر.» اونڭ ايچون، نه قدر أليمدن گلمشسه دنيالرندن چكيندم، قاريشمادم. اون اوچ سنهدن بَرى سياستدن چكيلدم؛ حتّى بو يگرمى بايرامدر، بر