آدمڭ دنيا إشتهاسى و سياسته مَيلى اولسيدى؛ هيچ إمكانى وار مى كه، بر ترشّحاتى و أمارهلرى بولونماسين؟ حالبوكه محكمه صفحاتنده هيچ بر أماره بولامديلر كه، معنّد بر مدّعىعمومى مجبور اولوب وقوعات يرنده إمكاناتى إستعمال ايدهرك مكرّرًا إدّعانامهسنده «ياپابيلير» ديمش و «ياپمش» ديمهمش. ياپابيلير نرهده؟ ياپمش نرهده؟ حتّى محكمهده سعيد اوڭا ديمش: «هركس بر قتلى ياپابيلير؛ بو إدّعاڭز ايله هركسى و سزى محكمهيه ويرمك لازم گلييور!»
الحاصل: يا بو آدم تام ديوانهدر كه، بو درجه دهشتلى امورِ دنيايه قارشى لاقيد قالييور وياخود بو وطنڭ و بو ملّتڭ أڭ بيوك بر سعادتنه إخلاصله چاليشمق ايچون، هيچ بر شيئه تنزّل ايتمز و أهمّيت ويرمز. اويله ايسه بونى تعجيز و تضييق ايتمك، وطن و ملّته و آسايشه بر نوع إهانتدر. و اونڭ حقّنده بو چشيد أوهام ايتمك، بر ديوانهلكدر.
* * *
كندى كنديمه بر حسبحالدر(بو حسبحالى آنقره مقاماتنه ايشيتديرمهيى، إصلاحدن صوڭره سزڭ تنسيبڭزه حواله ايدرم.)
حاكم كنديسى مدّعى اولسه، ألبته «كيمدن كيمه شكوا ايدهيم، بن دخى شاشدم» بنم گبى بيچارهلره ديديرتير. أوت شيمديكى وضعيتم حپسدن چوق زياده صيقنتيليدر. بر گونى، بر آى حپسِ منفرد قدر بنى صيقييور. بو غربت و إختيارلق و خستهلق و يوقسوللق و ضعفيتله، قيشڭ شدّتى ايچنده هر شيدن منع ايديلدم. بر چوجقله بر خستهلقلى آدمدن باشقه كيمسه ايله گوروشمهم. ذاتًا بن، تام بر حپسِ منفردده يگرمى سنهدن بَرى عذاب چكييورم. بو حالدن فضله بڭا تجريد و ترصّدلريله صيقنتى ويرمك ايسه، «غيرت اللّٰه»ه طوقونوب، بر بلايه وسيله