شرائط آلتنده، كندى كندينه ئولوب گيتمسى بكلنمشدر. خستهلغى او قدر شدّتلنمشدر كه؛ گونلرجه بر شى ييهمهمش و غداسز قالمش و چوق ضعيف بر وضعيته گلمشدر. بويله اولديغى و چوق صيقى بر ترصّد و تضييقات آلتنده بولونديريلديغى حالده، رسالۀِ نورڭ تأليفندن گرى قالمامش، هر حپسده اولديغى گبى، بوراده ده گيزلى اولارق أثر تأليف ايتمشدر. محبوسلر گيزلى گيزلى رسالۀِ نورى أللريله يازوب چوغالتمشلر و حپسخانهدن طيشارى ده چيقارهرق نشرينى تأمين ايتمشلردر. بديع الزمان حپسده اولديغى گونلر دخى رسالۀِ نورڭ نشرياتى طورمامش، پرده آلتنده يوز بيڭلرجه نسخهلرى أسكى يازى ايله نشر ايتمگه (نور قهرمانى خسرو گبى) نور طلبهلرى موفّق اولمشلردر.
حپسخانهده (زهرلنهرك) ئولوم دوشگنده ايكن، فرصت بولوب زيارتنه وارابيلن بر طلبهسنه شويله ديمشدر: «بلكه حياتده قالاميهجغم، بتون موجوديتم وطن، ملّت، گنجلك و عالمِ إسلام و بشرڭ أبدى رفاه و سعادتى اوغرنده فدا اولسون. ئولورسم، دوستلرم إنتقاممى آلماسينلر!..»
بديع الزمانڭ حپسخانهيه گلمهسيله چوق مستفيد اولان حپسلردن بريسى پنجرهدن سلام ويرديگى زمان، «سن بديع الزمانه نهدن سلام ويردڭ؟ نهدن اونڭ پنجرهسنه باقييورسڭ؟» دييهرك، طاياق آتيلمشدر. چوق مبارك و چوق سَوْگيلى استادلرينڭ خسته و چوق أليم وضعيتنده گيزليجه فرصت بولوب گورشمگه چاليشان طلبهلرى، ياقالاندقلرى زمان فلقهلره ياتيريلارق طاياقدن گچيريلمشدر. فقط اونلر بو مظالمدن أصلا ييلمامشلر، ايماندن و عزّتِ إسلاميهدن گلن بر صلابتله، او ظالملر ووردقجه، اونلر ده هر وورولشلرنده «وور! وور!» دييه باغيرمشلردر. «دشمنڭ چيزمهسى بوغازيمزه باصديغى زمان اونڭ يوزينه توكور! روحڭ