يالوارمش، او بيچاره شيخنى قورتارمش؛ بردن بره ترقّى ايدوب بتون مريدلرندن گچمش، ينه اونلره مرشدِ حقيقى قالمش. ديمك بعضًا بر مريد، شيخنڭ شيخى اولويور. و أصل هنر، قارداشنى فنا گورديگى وقت اونى ترك ايتمك دگل، بلكه داها زياده اخوّتنى قوّتلشديروب إصلاحنه چاليشمق، أهلِ صداقتڭ شأنيدر. منافقلر، بويله وضعيتلرده قارداشلرڭ تساندينى و بربرينه قارشى حسنِ ظنلرينى بوزمق ايچون ديرلر: «ايشته او قدر أهمّيت ويرديگڭ ذاتلر؛ عادى، عاجز إنسانلردر.» هر نه ايسه، مصيبتده گرچه چوق ضرريمز وار، فقط عموم عالمِ إسلامى علاقهدار ايدهجك بر كيفيت، بر وضعيت اولماسندن پك چوق اوجوز اولارق پك بيوك قيمتى وار. بوڭا بڭزر وقوعه گلن حادثهلر، يا سياستِ دينيه ويا باشقه سببلر ايله عموم عالمِ إسلام نامنه اولامديلر.
* * *
أسكى سعيدڭ مطبوع «لمعات» باشندهكى عجيب إمضاسى آز تغيير ايله شيمديكى حالمه و يتمشنجى سنۀِ عمريمه تام موافق گلمهسى جهتيله يازدم. مناسب گورسهڭز هم مدافعاتڭ، هم ميوهنڭ، هم كوچك مكتوبلرڭ آخرنده إمضا يرنده يازارسڭز. ايشته او غريب إمضا، گلن اوچ بچق سطردر:
﴿اَلدَّاعٖى﴾
ييقيلمش بر مزارم كه، ييغيلمشدر ايچنده سعيددن آلتمش طوقوز أموات باآثام (*) آلامه
يتمشنجى اولمشدر او مزاره بر مزار طاشى، برابر آغلايور خسرانِ إسلامه
اميدم وار كه، إستقبال سماواتى زمينِ آسيا، باهم اولور تسليم يدِ بيضاءِ إسلامه
زيرا يمينِ يُمنِ ايماندر، ويرر أمنُ أمانُ أمنيتى انامه.
* * *
___
(*): گناهلر ديمك.