حقيقت و مصلحت صلحدر. چونكه أجل بردر، دگيشمز. او مقتول، هر حالده أجل گلديگندن داها دنياده قالميهجقدى. او قاتل ايسه، او قضاءِ إلٰهيهيه واسطه اولمش. أگر باريشمق اولمازسه، ايكى طرف ده دائما قورقو و إنتقام عذابنى چكرلر. اونڭ ايچوندر كه، «اوچ گوندن فضله بر مؤمن ديگر بر مؤمنه كوسمهمك» إسلاميت أمر ايدييور.
أگر او قتل، بر عداوتدن و بر كينلى غرضدن گلمهمشسه و بر منافق او فتنهيه وسيله اولمش ايسه؛ چابوق باريشمق ألزمدر. يوقسه او جزئى مصيبت بيوك اولور، دوام ايدر. أگر باريشسهلر و ئولديرن توبه ايتسه و مقتوله هر وقت دعا ايتسه، او حالده هر ايكى طرف چوق قزانيرلر و قارداش گبى اولورلر. بر گيتمش قارداشه بدل، بر قاچ ديندار قارداشلرى قزانير. قضا و قدرِ إلٰهىيه تسليم اولوب دشمننى عفو ايدر و بِالخاصّه مادام رسالۀِ نور درسنى ديڭلهمشلر، ألبته مابيْنلرنده بولونان بتون كوسمكلرى بيراقمغه هم مصلحت و إستراحتِ شخصيه و عموميه إقتضا ايدييورلر.
ناصلكه دڭزلى حپسنده بربرينه دشمن بتون محبوسلر، نورلر درسيله بربرينه قارداش اولديلر و بزم برائتمزه بر سبب اولوب (حتّى دينسزلره، سرسريلره ده) او محبوسلر حقّنده «ما شاء اللّٰه، بارك اللّٰه» ديديرتديلر، او محبوسلر تام تنفّس ايتديلر. بن بوراده گوردم كه، بر تك آدمڭ يوزندن يوز آدم صيقنتى چكوب برابر تنفّسه چيقمييورلر. اونلره ظلم اولور. مرد و وجدانلى بر مؤمن، كوچك و جزئى بر خطا ويا منفعتله يوزر ضررى أهلِ ايمانه ويرمز. أگر خطا ايتسه ويرسه، چابوق توبه ايتمك لازمدر.
* * *