بهاردهكينڭ مِثليدرلر. فرق يالڭز إعتباريدر. او إعتبارى فرق دخى، بو حكمت كلمهلرينه و رحمت سوزلرينه و قدرت حرفلرينه آيرى آيرى، متعدّد معنالرى ويرديرمك ايچوندر بيلدم. يازيقلر يرنده «ما شاء اللّٰه، بارك اللّٰه» ديدم.
ايشته ايمانڭ شعوريله و ايمان رابطهسيله، أرض و سماوات صنعتكارينه إنتساب نقطهسنده گوكلرى ييلديزلرله، زمينى چيچكلر و گوزل مخلوقلرله ياپان، سوسلنديرن و بويله هر بر صنعتده يوزر معجزه گوسترن بر صنعتكارڭ أثرِ صنعتى و بويله حدسز خارقهلى بر اوستهنڭ ياپيليشى اولمق، نه قدر آنتيقه و قيمتدار و شعورى وارسه نه قدر إفتخار ايدر و شرفلهنير دييه اوزاقدن حسّ ايتدم. خصوصًا او نهايتسز معجزهكار اوسته، قوجه سماوات و أرضڭ بيوك كتابنى إنسان گبى كوچك بر نسخهده يازسه، بلكه إنسانى، او كتابه منتخب و مكمّل بر خلاصه ياپسه؛ او إنسان نه قدر بيوك بر شرف، بر كمال، بر قيمته مدار و ايمان ايله مظهر و شعور و إنتساب ايله او شرفه صاحب اولاجغنى بو آيتدن درس آلديغمدن، نيّت و تصوّر جهتنده بتون موجوداتڭ ديللريله (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) ديدم.
بشنجى مرتبۀِ نوريۀِ حسبيه:
ينه بر وقت حياتم چوق آغير شرائط ايله صارصيلدى. نظرِ دقّتمى عمره و حياته چويردى؛ گوردم: عمرم قوشارق گيدييور؛ آخره ياقينلاشمش حياتم دخى تضييقات آلتنده سونمگه يوز طوتمش. حالبوكه «حىّ» إسمنه دائر رسالهده ايضاح ايديلن حياتڭ مهمّ وظيفهلرى و بيوك مزيتلرى و قيمتدار فائدهلرى، بويله چابوق سونمگه دگل، بلكه پك اوزون ياشامغه لايقدر دييه متألّمانه دوشوندم. ينه استادم اولان (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) آيتنه مراجعت ايتدم. ديدى: «سڭا حياتى ويرن ذاتِ حىّ قيّومه گوره حياته باق!» بن ده باقدم، گوردم كه: حياتمڭ بڭا باقماسى بر ايسه، ذاتِ حىّ و محيىيه باقماسى يوزدر. بڭا عائد نتيجهسى بر ايسه، خالقمه عائد بيڭدر. او جهت اوزون زمان،