و بو أمارهلر گبى چوق ايمالر ايله باشدهكى آيتڭ قوّتلى إشارت ايتديگى رسالۀِ نورڭ معارضلرينه ظاهر بر صورتده باقديغى گبى، مفهومِ مخالفى دلالتيله دخى رسالۀِ نوره تام باقار. حتّى دردنجى آيتده رسالۀِ نورڭ توركجه اولماسنى تحسين ايدر و بشنجيده عربى و توركجهيى تام بيلمهين و مرشدلرى و عالملرى پريشان اولان ولاياتِ شرقيهده رسالۀِ نور إمدادلرينه و هر طائفهدن زياده باشلرينه گلن حادثهلر و آيتده (بِاَيَّامِ اللهِ) تعبير ايديلن أليم واقعهلرى خاطرلرينه گتيرمكله ايقاظ و إرشاد ايتمهلرينه بر معناىِ إشارى و رمزى ايله أمر ايدييور. بو آخركى أهمّيتلى إشارتى بيان ايتمهمه شيمديلك إذن اولماديغندن يالڭز هر برينڭ بر تك رمزى غايت قيصه بيان ايديلهجك. شويله كه:
دردنجى آيتڭ
﴿وَمَٓا اَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ اِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهٖ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ﴾
جملهسى مقامِ جفريسيله و باشدهكى آيتڭ إشارتلرى قرينهسيله و رسالت و نبوّتڭ هر عصرده وراثت نقطهسنده نائبلرى، وكيللرى بولونمق قاعدهسيله، بر معناىِ رمزى جهتنده وظيفۀِ إرثيتى تام ياپان رسالۀِ نورى أفرادى ايچنه خصوصى بر إلتفاتله داخل ايدوب لسانِ قرآن اولان عربى اولميهرق توركجه اولماسنى تقدير ايدييور. أوت بونڭ مقامى (رَسُولٍ) دهكى تنوين «نون» صاييلمق و شدّهلى «ل» بر صاييلسه بيڭ اوچ يوز اوتوز سكز (١٣٣٨) و شدّهلى «ل» ايكى صاييلسه و شدّهلى «ى» بر صاييلسه بيڭ اوچ يوز أللى سكز (١٣٥٨)، هر ايكيسى برر صاييلسه بيڭ اوچ يوز يگرمى سكز (١٣٢٨)؛ شدّهليلر ايكى صاييلسه، تنوين صاييلمازسه، بيڭ اوچ يوز اون سكز (١٣١٨)؛ هم تنوين هم شدّهليلر صاييلسه بيڭ اوچ يوز آلتمش سكز (١٣٦٨) ايدهرك رسالۀِ نورڭ بش دورهسنه و بش وضعيتنه رمزًا و ايماءً باقار.