İçeriğe atla
سوزلر
يگرمنجى سوز · Sayfa 324

او جزئى جمله‌لرڭ هر بر جزئنڭ ناصل مهمّ بر دستورِ كلّى‌يى تضمّن ايتديگنى بيان ايتمشز. ايسترسه‌ڭ او رساله‌يه مراجعت ايت.

اوچنجى نكته:

﴿ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِىَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً

وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهَارُ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ

فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَٓاءُ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ

وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾

شو آيتى اوقوركن، موسوس ديدى كه: «هركسه معلوم و عادى اولان طاشلرڭ شو فطرى بعض حالاتِ طبيعيه‌سنى، أڭ مهمّ و بيوك مسئله‌لر صورتنده بحث و بيانده نه معنا وار، نه مناسبت وار، نه إحتياج وار؟»

شو وسوسه‌يه قارشى فيضِ قرآندن شويله بر نكته إلهام ايديلدى:

أوت، مناسبت وار و إحتياج وار. هم او درجه بيوك بر مناسبت و أهمّيتلى بر معنا و او درجه معظّم و لزوملى بر حقيقت وار كه، آنجق قرآنڭ ايجازِ معجزى و لطفِ إرشاديله بر درجه بسيطلشديرلمش و إختصار ايديلمش. أوت إعجازِ قرآنڭ بر أساسى اولان ايجاز، هم هدايتِ قرآنڭ بر نورى اولان لطفِ إرشاد و حسنِ إفهام، إقتضا ايدييورلر كه: قرآنڭ مخاطبلرى ايچنده أكثريتى تشكيل ايدن عوامه قارشى كلّى حقيقتلرى و درين و عمومى دستورلرى، مألوف و جزئى صورتلر ايله گوسترلسين و فكرلرى بسيط اولان عمومى عوامه قارشى، معظّم حقيقتلرڭ يالڭز اوجلرى و بسيط بر صورتى گوسترلسين. هم عادت پرده‌سى تحتنده و زمينڭ آلتنده خارق العاده اولان تصرّفاتِ إلٰهيه، إجمالًا گوسترلسين. ايشته بو سرّه بناءًدر كه، قرآنِ حكيم شو آيتله دييور: