آيينهدارلق و وظيفهدارلق و معنيدارلق مقامندن دوشوروب، عبثيت و تصادفڭ اويونجغى دركهسنه و زوال و فراقڭ تخريبيله چابوق بوزولوب دگيشن موادِّ فانيهيه و أهمّيتسزلك، قيمتسزلك، هيچلك مرتبهسنه اينديرديگى گبى.. بتون كائناتده و موجوداتڭ آيينهلرنده نقشلرى و جلوهلرى و جماللرى گورونن أسماءِ إلٰهيهيى إنكار ايله تزييف ايدر. و إنسانلق دينلن، بتون أسماءِ قدسيۀِ إلٰهيهنڭ جلوهلرينى گوزلجه إعلان ايدن بر قصيدۀِ منظومۀِ حكمت و بر شجرۀِ باقيهنڭ جهازاتنى جامع چكردكمثال بر معجزۀِ قدرتِ باهره و أمانتِ كبرايى عهدهسنه آلمقله ير، گوك، طاغه تفوّق ايدن و ملائكهيه قارشى رجحانيت قزانان بر صاحبِ مرتبۀِ خلافتِ أرضيهيى؛ أڭ ذليل بر حيوانِ فانئِ زائلدن داها ذليل، داها ضعيف، داها عاجز، داها فقير بر دركهيه آتار. و معناسز، قارمهقاريشق، چابوق بوزولور بر عادى لوحه دركهسنه اينديرر.
الحاصل: نفسِ أمّاره تخريب و شر جهتنده نهايتسز جنايت ايشلهيهبيلير، فقط ايجاد و خيرده إقتدارى پك آزدر و جزئيدر. أوت، بر خانهيى بر گونده خراب ايدر، يوز گونده ياپاماز. لٰكن أگر أنانيتى بيراقسه، خيرى و وجودى توفيقِ إلٰهيهدن ايستهسه، شر و تخريبدن و نفسه إعتماددن واز گچسه، إستغفار ايدهرك تام عبد اولسه؛ او وقت (يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ) سرّينه مظهر اولور. اوندهكى نهايتسز قابليتِ شر، نهايتسز قابليتِ خيره إنقلاب ايدر. أحسنِ تقويم قيمتنى آلير، أعلاىِ علّيّينه چيقار.
ايشته أى غافل إنسان! باق جنابِ حقّڭ فضلنه و كرمنه! سيّئهيى بر ايكن بيڭ يازمق، حسنهيى بر يازمق ويا هيچ يازمامق عدالت اولديغى حالده؛ بر سيّئهيى بر يازار، بر حسنهيى اون، بعضًا يتمش، بعضًا يدى يوز، بعضًا يدى بيڭ يازار. هم شو نكتهدن آڭلا كه؛ او مدهش جهنّمه گيرمك جزاىِ عملدر، عينِ عدلدر. فقط جنّته گيرمك، محضِ فضلدر.