نمازينڭ وقتيدر. هم گونشڭ و آيڭ طوتولمالرى، كسوف و خسوف نمازلرى دينلن ايكى عبادتِ مخصوصهنڭ وقتلريدر. يعنى گيجه و گوندوزڭ نورانى آيتلرينڭ نقابلانماسيله بر عظمتِ إلٰهيهيى إعلانه مدار اولديغندن، جنابِ حق عبادينى او وقتده بر نوع عبادته دعوت ايدر. يوقسه او نماز، (آچيلمهسى و نه قدر دوام ايتمهسى، منجّم حسابيله معيّن اولان) آى و گونشڭ خسوف و كسوفلرينڭ إنكشافلرى ايچون دگلدر. عين اونڭ گبى؛ ياغمورسزلق دخى، ياغمور نمازينڭ وقتيدر. و بليّهلرڭ إستيلاسى و مضر شيلرڭ تسلّطى، بعض دعالرڭ أوقاتِ مخصوصهلريدر كه؛ إنسان او وقتلرده عجزينى آڭلار، دعا ايله نياز ايله قديرِ مطلقڭ درگاهنه إلتجا ايدر. أگر دعا چوق ايديلديگى حالده بليّهلر دفع اولونمازسه دينلميهجك كه: «دعا قبول اولمادى.» بلكه دينلهجك كه: «دعانڭ وقتى، قضا اولمادى.» أگر جنابِ حق فضل و كرميله بلايى رفع ايتسه؛ نوُرٌ عَلٰى نوُر.. او وقت دعا وقتى بيتر، قضا اولور. ديمك دعا، بر سرِّ عبوديتدر.
عبوديت ايسه، خالصًا لِوجه اللّٰه اولمالى. يالڭز عجزينى إظهار ايدوب، دعا ايله اوڭا إلتجا ايتملى. ربوبيتنه قاريشمهمالى. تدبيرى اوڭا بيراقمالى. حكمتنه إعتماد ايتملى. رحمتنى إتهام ايتمهملى. أوت حقيقتِ حالده آياتِ بيّناتڭ بيانيله ثابت اولان: بتون موجودات، هر بريسى برر مخصوص تسبيح و برر خصوصى عبادت، برر خاص سجده ايتدكلرى گبى؛ بتون كائناتدن درگاهِ إلٰهيهيه گيدن، بر دعادر. يا إستعداد لسانيلهدر. (بتون نباتاتڭ دعالرى گبى كه؛ هر برى لسانِ إستعداديله فيّاضِ مطلقدن بر صورت طلب ايدييورلر و أسماسنه بر مظهريتِ منكشفه ايستهيورلر.) ويا إحتياجِ فطرى لسانيلهدر. (بتون ذىحياتڭ، إقتدارلرى داخلنده اولميان حاجاتِ ضروريهلرى ايچون دعالريدر كه؛ هر بريسى او إحتياجِ فطرى لسانيله جوّادِ مطلقدن إدامۀِ حياتلرى ايچون بر نوع رزق حكمنده بعض