ايدرلر. بلكه شو مملكتده طاغلر، آغاجلر، بتون مملكتلرى ايشيقلانديران بيوك نور لامباسى، (حاشيه ٢٢) او ذاتڭ إشارت و أمرلرينه باش أگمهسيله، «أوت، أوت هر ديديگڭ طوغريدر» ديرلر.
ايشته أى سرسم آرقداش! شو پادشاهڭ خزينۀِ خاصّهسنه مخصوص بيڭ نشان طاشييان شو نورانى و محتشم و پك جدّى ذاتڭ بتون قوّتيله بتون مملكتڭ ايلرى گلنلرينڭ تحتِ تصديقنده بحث ايتديگى بر ذاتِ معجزنمادن و ذكر ايتديگى أوصافندن و تبليغ ايتديگى أوامرنده، هيچ بر وجهله خلاف و حيله بولونهبيلير مى؟ بونده خلافِ حقيقت قابلسه؛ شو سرايى، شو لامبالرى، شو جماعتى هم وجودلرينى، هم حقيقتلرينى تكذيب ايتمك لازم گلير. أگر حدّڭ وارسه بوڭا قارشى إعتراض پارمغڭى اوزات. گور، ناصل پارمغڭ برهان قوّتيله قيريلوب، سنڭ گوزيڭه صوقولهجق.
اون ايكنجى برهان
گل، أى بر پارچه عقلى باشنه گلن برادر! بتون اون بر برهان قوّتنده بر برهان داها گوسترهجگم. ايشته باق: يوقاريدن اينن و هركس اوڭا حيرتندن ويا حرمتندن كمالِ دقّتله باقان، شو نورانى فرمانه (حاشيه ٢٣) باق. او بيڭ نشانلى ذات، اونڭ ياننه طورمش، او فرمانڭ مئالنى عمومه بيان ايدييور. ايشته شو فرمانڭ اسلوبلرى اويله بر طرزده پارلايور كه، هركسڭ نظرِ إستحساننى جلب ايدييور و اويله جدّى، أهمّيتلى مسئلهلرى ذكر ايدييور كه، هركس قولاق ويرمگه مجبور
___
(حاشيه ٢٢): بيوك بر نور لامباسى گونشدر كه؛ أرضڭ شرقدن گرى دونمسيله يڭيدن گونشڭ گورونمسى، قوجاغنده پيغمبرڭ (عصم) ياتماسيله ايكندى نمازينى قيلميان إمامِ على (رض) او معجزهيه بناءً ايكندى نمازينى أداءً قيلمش.
(حاشيه ٢٣): نورانى فرمان قرآنه و اوستندهكى طرّه ايسه إعجازينه إشارتدر.