إطلاقده ياييلوب إحاطه ايدييور. حدودِ إجراآتى
﴿يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ ۞ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰى﴾
حدودندن طوت، تا
﴿وَالسَّمٰوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمٖينِهٖ ۞ خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ فٖى سِتَّةِ اَيَّامٍ﴾
حدودينه قدر إنتشار ايتمش او حقيقتِ نورانيهيى بتون دال و بوداقلريله، غايات و ميوهلريله او قدر تناسبله بربرينه اويغون، بربرينه لايق، بربرينى قيرميهجق، بربرينڭ حكمنى بوزميهجق، بربرندن توحّش ايتميهجك بر صورتده او حقائقِ أسماء و صفاتى و شئون و أفعالى بيان ايدر كه؛ بتون أهلِ كشف و حقيقت و دائرۀِ ملكوتده جولان ايدن بتون أصحابِ عرفان و حكمت، او بياناتِ قرآنيهيه قارشى «سبحان اللّٰه» دييوب، «نه قدر طوغرى، نه قدر مطابق، نه قدر گوزل، نه قدر لايق» دييهرك تصديق ايدييورلر.
مثلا: بتون دائرۀِ إمكان و دائرۀِ وجوبه باقان، هم او ايكى شجرۀِ عظيمهنڭ بر تك دالى حكمنده اولان ايمانڭ أركانِ ستّهسى و او أركانڭ دال و بوداقلرينڭ أڭ اينجه ميوه و چيچكلرى آرالرنده او قدر بر تناسب گوزهتيلهرك تصوير ايدر و او درجه بر موازنت صورتنده تعريف ايدر و او مرتبه بر مناسبت طرزنده إظهار ايدر كه، عقلِ بشر إدراكندن عاجز و حُسننه قارشى حيران قالير. و او ايمان دالنڭ بوداغى حكمنده اولان إسلاميتڭ أركانِ خمسهسى آرالرنده و او أركانڭ تا أڭ اينجه تفرّعاتى، أڭ كوچك آدابى و أڭ اوزاق غاياتى و أڭ درين حِكَمِياتى و أڭ جزئى ثمراتنه وارنجهيه قدر آرالرنده حسنِ تناسب و كمالِ مناسبت و تام بر موازنت محافظه ايتديگنه دليل ايسه، او قرآنِ جامعڭ نصوص و وجوهندن و إشارات و رموزندن چيقان شريعتِ كبراىِ إسلاميهنڭ كمالِ إنتظامى و موازنتى و حسنِ تناسبى و رصانتى؛ جرح ايديلمز بر شاهدِ عادل، شبهه گتيرمز بر برهانِ قاطعدر. ديمك اولويور كه، بياناتِ قرآنيه، بشرڭ علمِ جزئيسنه، باخصوص بر امّينڭ علمنه مستند اولاماز. بلكه بر علمِ محيطه إستناد ايدييور و جميع أشيايى بردن گورهبيلير، أزل و أبد اورتهسنده بتون حقائقى بر آنده مشاهده ايدر بر ذاتڭ كلاميدر. آمنّا...