معنا ايله اونلره نتيجهدر. اون آلتى مناسبت خطلرندن بر نقشِ نظمئِ إعجازى حاصل اولور. «إشارات الإعجاز»ده اويله بر طرزده بيان ايديلمش كه، بر نقشِ نظمئِ إعجازى تشكيل ايدر. اون اوچنجى سوزده بيان ايديلديگى گبى، گويا أكثر آياتِ قرآنيهنڭ هر بريسى أكثر آياتڭ هر بريسنه باقار بر گوزى و ناظر بر يوزى واردر كه، اونلره مناسباتڭ خطوطِ معنويهسنى اوزاتيور. برر نقشِ إعجازى نسج ايدييور. ايشته «إشارات الإعجاز» باشدن آشاغىيه قدر بو جزالتِ نظميهيى شرح ايتمشدر.
ايكنجى نقطه:
معناسندهكى بلاغتِ خارقهدر. اون اوچنجى سوزده بيان اولونان شو مثاله باق: مثلا:
﴿سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ الْعَزٖيزُ الْحَكٖيمُ﴾
آيتندهكى بلاغتِ معنويهيى ذوق ايتمك ايسترسهڭ، كندينى نورِ قرآندن أوّل عصرِ جاهليتده، صحراىِ بدويتده فرض ايت كه، هر شى ظلمتِ جهل و غفلت آلتنده پردۀِ جمودِ طبيعته صاريلمش اولديغى بر آنده قرآنڭ لسانِ سماويسندن
﴿سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ﴾
وياخود
﴿تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فٖيهِنَّ﴾
گبى آيتلرى ايشيت، باق! ناصلكه، او ئولمش ويا ياتمش اولان موجوداتِ عالم (سَبَّحَ تُسَبِّحُ) صداسيله ايشيدنلرڭ ذهننده ناصل ديريلييورلر، هشيار اولويورلر، قيام ايدوب ذكر ايدييورلر. و او قراڭلق گوك يوزنده برر جامد آتشپاره اولان ييلديزلر و يرده پريشان مخلوقات، (تُسَبِّحُ) صيحهسيله و نوريله ايشيدنڭ نظرنده گوك يوزى بر آغز، بتون ييلديزلر برر كلمۀِ حكمتنما و برر نورِ حقيقتأدا و كُرۀِ أرض بر باش و برّ و بحر، برر لسان و بتون حيوانلر و نباتلر برر كلمۀِ تسبيحفشان صورتنده عرضِ ديدار ايدر. مثلا: اون بشنجى سوزده إثبات ايديلن شو مثاله باق: