گوستريلن إلتفاتاتِ شاهانهدر. گويا او ألما، إلتفاتِ شاهانهنڭ نمونهسى و مجسّميدر دييه باشنه قويان آدم، پادشاهى سَوْديگنى إظهار ايدر. هم إلتفاتڭ غلافى اولان او ميوهده اويله بر لذّت وار كه، بيڭ ألما لذّتنڭ فوقندهدر. ايشته شو لذّت عينِ شكراندر. شو محبّت، پادشاهه قارشى حرمتلى بر محبّتدر.
عينًا اونڭ گبى بتون نعمتلره و ميوهلره، ذاتلرى ايچون محبّت ايديلسه، يالڭز مادّى لذّتلريله غافلانه تلذّذ ايتسه، او محبّت نفسانيدر. او لذّتلر ده گچيجى و ألمليدر. أگر جنابِ حقّڭ إلتفاتاتِ رحمتى و إحساناتنڭ ميوهلرى جهتيله سوسه و او إحسان و إلتفاتاتڭ درجۀِ لطفلرينى تقدير ايتمك صورتنده كمالِ إشتها ايله لذّت آلسه؛ هم معنوى بر شكر، هم ألمسز بر لذّتدر...
اوچنجى نكته:
جنابِ حقّڭ أسماسنه قارشى اولان محبّتڭ طبقاتى وار: سابقًا بيان ايتديگمز گبى؛ بعضًا آثاره محبّت صورتيله أسمايى سَور. بعضًا أسمايى، كمالاتِ إلٰهيهنڭ عنوانلرى اولديغى جهتله سَور. بعضًا إنسان، جامعيتِ ماهيت جهتيله حدسز إحتياجات نقطهسنده أسمايه محتاج و مشتاق اولور و او إحتياجله سَور. مثلا: سن بتون شفقت ايتديگڭ أقربا و فقرا و ضعيف و محتاج مخلوقاته قارشى، عاجزانه إستمداد إحتياجنى حسّ ايتديگڭ حالده؛ برى چيقسه، ايستديگڭ گبى اونلره اييلك ايتسه، او ذاتڭ إنعام ايديجى عنوانى و كريم إسمى نه قدر سنڭ خوشڭه گيدر، نه قدر او ذاتى، او عنوان ايله سَوهرسڭ. اويله ده: يالڭز جنابِ حقّڭ رحمٰن و رحيم إسملرينى دوشون كه: سن سَوْديگڭ و شفقت ايتديگڭ بتون مؤمن آبا و أجداديڭى و أقربا و أحبابڭى دنياده نعمتلرڭ أنواعيله و جنّتده أنواعِ لذائذ ايله و سعادتِ أبديهده اونلرى سڭا گوستروب و كندينى اونلره گوسترمهسيله مسعود ايتديگى جهتده او «رحمٰن» إسمى و «رحيم» عنوانى، نه قدر سَويلمگه لايقدرلر و نه درجه او ايكى إسمه روحِ بشر