أساساتنى، جنّ و إنسه هديه گتيرمشدر كه؛ او مرضياتى آڭلامق، او قدر مراقآور و سعادتآوردر كه، تعريف ايديلمز. چونكه هركس، بيوكجه بر ولىِّ نعمت، ياخود محسن بر پادشاهنڭ اوزاقدن آرزولرينى آڭلامغه نه قدر آرزوكش و آڭلاسه نه قدر ممنون اولور. تمنّى ايدر كه: «كاشكه بر واسطۀِ مخابره اولسه ايدى طوغريدن طوغرىيه او ذات ايله قونوشسه ايدم. بندن نه ايستهيور، آڭلاسه ايدم. بندن اونڭ خوشنه گيدهنى بيلسه ايدم.» دير. عجبا بتون موجودات قبضۀِ تصرّفنده و بتون موجوداتدهكى جمال و كمالات، اونڭ جمال و كمالنه نسبةً ضعيف بر گولگه و هر آنده نهايتسز جهتلرله اوڭا محتاج و نهايتسز إحسانلرينه مظهر اولان بشر، نه درجه اونڭ مرضياتنى و آرزولرينى آڭلامق خصوصنده خواهشگر و مراقآور اولماسى لازم اولديغنى آڭلارسڭ.
ايشته ذاتِ أحمديه (عصم) يتمش بيڭ پرده آرقهسنده او سلطانِ أزل و أبدڭ مرضياتنى طوغريدن طوغرىيه معراج ثمرهسى اولارق حقّ اليقين ايشيدوب، گتيروب بشره هديه ايتمشدر.
أوت بشر، قمردهكى حالى آڭلامق ايچون نه قدر مراق ايدر كه: برى گيدوب، دونوب خبر ويرسه. هم نه قدر فداكارلق گوسترر. أگر آڭلاسه، نه قدر حيرت و مراقه دوشر. حالبوكه قمر، اويله بر مالك الملكڭ مملكتنده گزييور كه: قمر، بر سينك گبى كُرۀِ أرضڭ أطرافنده پرواز ايدر. كُرۀِ أرض، پروانه گبى شمسڭ أطرافنده اوچار. شمس، بيڭلر لامبالر ايچنده بر لامبادر كه؛ او مالك الملكِ ذو الجلالڭ بر مسافرخانهسنده مومدارلق ايدر. ايشته ذاتِ أحمديه (عصم) اويله بر ذاتِ ذو الجلالڭ شئوناتنى و عجائبِ صنعتنى و عالمِ بقاده خزائنِ رحمتنى گورمش، گلمش، بشره سويلهمش. ايشته بشر، بو ذاتى كمالِ مراق و حيرت و محبّتله ديڭلهمزسه، نه قدر خلافِ عقل و حكمتله حركت ايتديگنى آڭلارسڭ.