آى ايله گونشى لامبا ياپمق، ير يوزينى بر سفرۀِ نعمت ايدهرك مطعوماتڭ أڭ گوزل چشيدلريله طولديرمق، ميوهلى آغاجلرى برر قاب ياپمق، هر موسمده بر چوق دفعهلر تجديد ايتمك؛ حدسز بر جود و سخاوتى گوسترر. بويله نهايتسز بر جود و سخاوت؛ اويله توكنمز خزينهلر و رحمت، هم دائمى، هم آرزو ايديلن هر شى ايچنده بولونور بر دارِ ضيافت و محلِّ سعادت ايستر. هم قطعى ايستر كه؛ او ضيافتدن تلذّذ ايدنلر، او محلِّ سعادتده دوام ايتسينلر، أبدى قالسينلر. تا زوال و فراقله ألم چكمهسينلر. چونكه زوالِ ألم لذّت اولديغى گبى، زوالِ لذّت دخى ألمدر. اويله سخاوت، ألم چكديرمك ايستهمز.
ديمك أبدى بر جنّتى، هم ايچنده أبدى محتاجلرى ايستر. چونكه نهايتسز جود و سخا، نهايتسز إحسان ايتمك ايستر، نعمتلنديرمك ايستر. نهايتسز إحسان و نعمتلنديرمك ايسه، نهايتسز منّتدارلق، نعمتلنمك ايستر. بو ايسه، إحسانه مظهر اولان شخصڭ دوامِ وجودينى ايستر. تا، دائمى تنعّمله او دائمى إنعامه قارشى شكر و منّتدارلغنى گوسترسين. يوقسه زوال ايله آجيلاشان جزئى بر تلذّذ، قيصهجق بر زمانده اويله بر جود و سخانڭ مقتضاسيله قابلِ توفيق دگلدر.
هم دخى مشهرِ صنعتِ إلٰهيه اولان أقطارِ عالم سرگيلرينه باق. ير يوزندهكى نباتات و حيواناتڭ أللرنده اولان إعلاناتِ ربّانيهيه دقّت ايت، (حاشيه) محاسنِ ربوبيتڭ دلاّللرى اولان أنبيا و أوليايه قولاق وير. ناصل متّفقًا صانعِ ذو الجلالڭ قصورسز كمالاتنى، خارقه صنعتلرينڭ تشهيريله گوسترييورلر، بيان ايدييورلر، أنظارِ دقّتى جلب ايدييورلر.
___
(حاشيه): أوت كميك گبى بر قورو آغاجڭ اوجندهكى تل گبى اينجهجك بر صاپده غايت منقّش، مزيَّن بر چيچك و غايت مصنّع و مرصّع بر ميوه، ألبته غايت صنعتپرور معجزهكار و حكمتدار بر صانعڭ محاسنِ صنعتنى ذىشعوره اوقوتديران بر إعلاننامهدر. ايشته نباتاته حيواناتى دخى قياس ايت.