گورسه ده، يوز تأويل ايله تأويل ايتديرر.
﴿وَعَيْنُ الرِّضَا عَنْ كُلِّ عَيْبٍ كَلٖيلَةٌ﴾
سرّيله: نفسنه نظرِ رضا ايله باقديغى ايچون عيبنى گورمز. عيبنى گورمديگى ايچون إعتراف ايتمز، إستغفار ايتمز، إستعاذه ايتمز؛ شيطانه مسخره اولور. حضرتِ يوسف عليه السلام گبى بر پيغمبرِ عالىشان، (وَمَٓا اُبَرِّئُ نَفْسٖٓى اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ بِالسُّٓوءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبّٖى) ديديگى حالده، ناصل نفسه إعتماد ايديلهبيلير؟ نفسنى إتهام ايدن، قصورينى گورور. قصورينى إعتراف ايدن، إستغفار ايدر. إستغفار ايدن، إستعاذه ايدر. إستعاذه ايدن، شيطانڭ شرّندن قورتولور. قصورينى گورمهمك او قصوردن داها بيوك بر قصوردر. و قصورينى إعتراف ايتمهمك، بيوك بر نقصانلقدر. و قصورينى گورسه، او قصور قصورلقدن چيقار؛ إعتراف ايتسه، عفوه مستحق اولور.
اوچنجى نقطه: إنسانڭ حياتِ اجتماعيهسنى إفساد ايدن بر دسيسۀِ شيطانيه شودر كه: بر مؤمنڭ بر تك سيّئهسيله، بتون حسناتنى اورتر. شيطانڭ بو دسيسهسنى ديڭلهين إنصافسزلر، مؤمنه عداوت ايدرلر. حالبوكه جنابِ حق حشرده عدالتِ مطلقه ايله ميزانِ أكبرنده أعمالِ مكلّفينى طارتديغى زمان، حسناتى سيّئاته غالبيتى، مغلوبيتى نقطهسنده حكم أيلر. هم سيّئاتڭ أسبابى چوق و وجودلرى قولاى اولديغندن، بعضًا بر تك حسنه ايله چوق سيّئاتنى اورتر. ديمك بو دنياده، او عدالتِ إلٰهيه نقطهسنده معامله گركدر. أگر بر آدمڭ اييلكلرى فنالقلرينه كميةً ويا كيفيةً زياده گلسه، او آدم محبّته و حرمته مستحقدر. بلكه قيمتدار بر تك حسنه ايله، چوق سيّئاتنه نظرِ عفو ايله باقمق لازمدر. حالبوكه إنسان، فطرتندهكى ظلم طماريله، شيطانڭ تلقينيله، بر ذاتڭ يوز حسناتنى بر تك سيّئه يوزندن اونوتور، مؤمن قارداشنه عداوت ايدر، گناهلره گيرر. ناصل بر سينك قنادى گوز اوستنه بيراقيلسه؛ بر طاغى ستر ايدر، گوسترمز. اويله ده إنسان غرض