سڭا بو مكتوبم عجبا صوڭ مى اولاجق دييه تيترهيورم. گرچه سن دييورسڭ: «مكتوبه، شخصه و سوزه نه حاجت؟ بزه اوزاقلق و ياقينلق يوق. بريمز شرقده، بريمز غربده ويا قبرده اولسه ينه ايستديگمز زمان گوروشهبيليرز.» أوت آمنّا بو طوغريدر، فقط بنم گبى كورلر و كورپهلر نه ياپسين استادم؟
اوتوز ييل أوّل لمعاتڭزده يازديغڭز «يتمشنجى اولوبدر او مزاره بر مزار طاش، برابر آغلايور خسرانِ إسلامه» حقيقتى بو ميدى؟ بويله مى تجلّى ايدهجكدى؟ عزيز جانڭزڭ جانان ألنه، جمال گوللرينه ايرمسى بو دم مى ايدى؟ يگرمى بش ييلدير چكمكده اولديغڭز چلّهلردن خلاص و نجاتڭز بويله ئولومله مى، آيريلقله مى اولاجقدى؟ آجيلر و آغريلر چكن و زهرلر ايچن او مبارك قالبڭزڭ إستراحتى، بويله واروب قره طوپراغه ياتمقله مى اولاجقدى؟ هيچ بريمزڭ حضوريڭزده حاضر بولونمهدن و بو گوزلريمزله بر داها گورمهدن ياپيالڭز و هجرا بر كوشهده بو ئولومڭ، بو اُفولڭ نه آجى و نه حزين! گونڭ برنده بردن بره «استاد ئولمش، آه!» دييه بر سس ايشيتمك ويا بر ايكى سطرلق بر مكتوب آلمق وياخود رؤياده گوروب پُرْتلاش اويانمق و صارصيلمق نه قدر أليم استادم! مبارك وصيتنامهڭزى گورمك و اوقومقله و قورقولى و أنديشهلى خبرلر گلمكله برابر، بز حالا بو إرتحال و بو موت حادثهسنڭ بو قدر ياقين بر زمانده وقوع بولهجغنه اينانهمييورز. حتّى بونى شو صورتله تأويل و خير ايله تفسير ايدهرك، بونڭ أذا و إشكنجهلردن و أسارتدن قورتولماسى و ديرلمسى علامتيدر دييه تلقّى ايدييورز. أوت مادام كه (اِنَّكَ مَيِّتٌ وَاِنَّهُمْ مَيِّتُونَ) وار. سنڭ ده بر گون اولوب ئولهجگڭى بيلييورز. فقط بويله تنها و غريب، مسموم و مغموم و إشكنجهلرله و برآز ده موسمسز اولارق دگل.
يگرمى بش سنهدر سنى هپ منفالرده و هپ هجرالرده آرايان بو هجرانلى گوڭللر، ديمك هيچ مى گولميهجك؟ اوچ بش سنه، حتّى بر سنهجك اولسون