صورتده حشرى ايجاد و جنّتى إحسان و سعادتِ أبديهيى خلق ايدهجگنى بو آيتِ حسبيهدن درس آلدم. أليمدن گلسه ايدى بِالفعل و گلمديگى ايچون بِالنيّت، بِالتصوّر، بِالخيال بتون مخلوقات ديللريله (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) ديدم و أبد الآبدين دائما تكرار ايتمك ايستهيورم.
دردنجى مرتبۀِ نوريۀِ حسبيه:
بر وقت إختيارلق، غربت، خستهلق، مغلوبيت گبى وجوديمى صارصان عارضهلر بر غفلت زمانمه راست گلوب (شدّتلى علاقهدار و مفتون اولديغم وجودم، بلكه مخلوقاتڭ وجودلرى عدمه گيدييور دييه) أليم بر أنديشه ويرركن ينه آيتِ حسبيهيه مراجعت ايتدم. ديدى: «معنامه دقّت ايت و ايمان دوربينيله باق!» بن ده باقدم و ايمان گوزيله گوردم كه؛ بو ذرّهجك وجودم حدسز بر وجودڭ آيينهسى و نهايتسز بر إنبساط ايله حدسز وجودلرى قزانماسنه بر وسيله و كندندن داها قيمتدار باقى، متعدّد وجودلرى ميوه ويرن بر كلمۀِ حكمت حكمنده بولونديغنى و منسوبيت جهتيله بر آن ياشامسى أبدى بر وجود قدر قيمتدار اولديغنى علم اليقين ايله بيلدم. چونكه شعورِ ايمان ايله بو وجودم واجب الوجودڭ أثرى و صنعتى و جلوهسى اولديغنى آڭلامقله، وحشى أوهامڭ حدسز قراڭلقلرندن و حدسز مفارقت و فراقلرڭ ألملرندن قورتولوب موجوداته، خصوصًا ذىحياتلره تعلّق ايدن أفعالده، أسماءِ إلٰهيه عددنجه اخوّت رابطهلريله مناسبت پيدا ايتديگم بتون سَوْديگم موجوداته موقّت بر فراق ايچنده دائمى بر وصال وار اولديغنى بيلدم. معلومدر كه، قريهلرى و شهرلرى و مملكتلرى ويا طابورلرى و قوماندانلرى و استادلرى گبى رابطهلرى بر اولان آدملر سَويملى بر اخوّت و دوستانه بر آرقداشلق حسّ ايدرلر. و بو گبى رابطهلردن محروم اولانلر دائمى، أليم قراڭلقلر ايچنده عذاب چكييورلر. هم بر آغاجڭ ميوهلرى، شعورلرى اولسه، بربرينڭ قارداشى و بربرينڭ بدلى و مصاحبى و ناظرى اولدقلرينى حسّ ايدرلر. أگر آغاج اولمازسه ويا اوندن قوپاريلسه، هر برى او ميوهلر عددنجه فراقلرى حسّ ايدهجك.