﴿فَالْوَاصِلُ (حاشيه ١) اِلٰى سَاحِلِ السَّلَامَةِ هُوَ السَّعٖيدُ الْمُقَرَّبُ (حاشيه ٢) وَذُو الْهَلَاكِ هُوَ الشَّقِىُّ الْمُبَعَّدُ وَالْمُعَذَّبُ﴾
ايشته غوثڭ شو فقرهسى، (فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ وَسَعٖيدٌ) آيتنڭ بر نوع تفسيريدر. شو كلّى آيتڭ بر قسم أفرادينى، آلتنجى عصر و اون دردنجى عصرده آيتڭ كلّيتنده داخل بر قسم أفرادِ مخصوصهيى إرائه ايتديگنه متعدّد أمارهلر وار. آيتڭ كلّيتنده (حاشيه ٣) توافق سرّيله (فَمِنْهُمْ شَقِىٌّ) كلمهسنده بو زمانڭ أڭ بيوك شقيلرندن اوچنه جفرجه توافق ايتمهسى، او كلّى آيتده بونلر دخى قصدًا مراد اولدقلرينه أمارهدر، بلكه إشارتدر. ايشته حضرتِ غوث بو آيتدهكى بو أمارهدن، بو زمانه باقمش. مذكور فقرهسنى كلّى آيته بر نوع خصوصى تفسير
___
(حاشيه ١): (فَالْوَاصِل) كلمهسى متعدّى اولمق جهتيله، سوزلريله سلامته ايصال ايديجى ديمكدر.
(حاشيه ٢): (اَلْمُقَرَّب) مشدّد راء بر صاييلسه، استاديمزڭ لقبى اولان «النّورسى» كلمهسنڭ عينيدر. يالڭز عطف ايچون «واو» وار. تام توافقله، مُقرّبدن مراد نورسلى اولديغنى گوسترييور. (اَلْمُقَرَّب) ده شدّهلى راء ايكى صاييلسه «بديع الزمان نورسى» ياءِ مخفّفله عينيدر. يالڭز ايكى فرق وار. ايكى همزۀِ وصل صاييلسه، تام تامنه توافقله (اَلْمُقَرَّب) طوغريدن طوغرىيه اوڭا إشارت ايدييور.
شاملى توفيق، سليمان، على
(حاشيه ٣): آيتڭ كلّيتنده سعادت نقطهسنده مظهريتنه ماصدق اولمق ايچون ميليارلر درجهدن يالڭز بر درجه مراد اولديغمزى آڭلاسهق، أبده قدر شكر ايتسهك او نعمتلرڭ حقّنى أدا ايدهمهيز. حضرتِ غوثڭ إشارتندن آڭلاشيلييور كه، او محيط آيتڭ دڭزندن بر قطره قدر حصّهمز وار. (اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّٖى)