عموم ذى‌روحه و ذى‌شعوره تبليغ ايدييور. ألبته بتون ماضى و مستقبل، زمانِ حاضر حكمنه گچدى؛ بتون نوعِ بشر بر مجلسده، صفلرى مختلف بر جماعت شكلنده اولارق؛ او خطاب، او صورتله اونلره ايديلييور. او وقت هر بر آياتِ قرآنيه؛ غايت حشمتلى و وسعتلى بر مقامدن، غايت كثرتلى و مختلف و أهمّيتلى مخاطبندن، نهايتسز عظمت و جلال صاحبى متكلّمِ أزليدن و مقامِ محبوبيتِ عظما صاحبى ترجمانِ عالى‌شانندن آلديغى بر قوّت علويت، جزالت و بلاغت ايچنده؛ پارلاق، هم پك پارلاق بر نورِ إعجازى ايچنده گوردم. او وقت، دگل عموم قرآن؛ يا بر سوره وياخود بر آيت، بلكه هر بر كلمه‌سى برر معجزه حكمنه گچدى:

﴿اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى نُورِ الْاٖيمَانِ وَالْقُرْاٰنِ﴾

ديدم. او عينِ حقيقت اولان خيالدن (نَعْبُدُ) نوننه گيرديگم گبى چيقدم و آڭلادم كه: قرآنڭ دگل آيتلرى، كلمه‌لرى، بلكه نُونِ نَعْبُدُ گبى بعض حرفلرى دخى مهمّ حقيقتلرڭ نورلى آناختارلريدر.

قلب و خيال، او نُونِ نَعْبُدُدن چيقدقدن صوڭره، عقل قارشيلرينه چيقدى، ديدى: «بن ده حصّه ايسترم. سزڭ گبى اوچامام. آياقلرم دليلدر، حجّتدر. عين (نَعْبُدُ) و (نَسْتَعٖينُ) ده، معبود و مستعان اولان خالقه گيدن يولى گوسترمك لازمدر كه، سزڭله گله‌بيله‌يم.» او وقت قلبه شويله گلدى كه: دى او متحيّر عقله:

باق كائناتده‌كى بتون موجوداته؛ ذى‌حيات اولسون، جامد اولسون، كمالِ إطاعت و إنتظام ايله وظيفه صورتنده عبوديتلرى وار. بر قسمى شعورسز، حسسز اولدقلرى حالده، غايت شعوركارانه، إنتظام‌پرورانه و عبوديتكارانه وظيفه