إستانبولده معلوم إعتراض حادثهسى ايما ايدييور كه؛ ايلريده، مشربنى چوق بگهنن بعض ذاتلر و خودكام بعض صوفىمشرب و نفسِ أمّارهسنى تام ئولديرمهين و حبِّ جاه ورطهسندن قورتولميان بعض أهلِ إرشاد و أهلِ حق، رسالة النور و شاكردلرينه قارشى كندى مشربلرينى و مسلكلرينڭ رواجنى و أتباعلرينڭ حسنِ توجّهلرينى محافظه نيّتيله إعتراض ايدهجكلر، بلكه دهشتلى مقابله ايتمك إحتمالى وار. بويله حادثهلرڭ وقوعنده، بزلره إعتدالِ دم و صارصيلمامق و عداوته گيرمهمك و او معارض طائفهنڭ ده رؤسالرينى چوروتمهمك گركدر.
فاش ايتمك خاطريمه گلمهين بر سرّى، فاش ايتمگه مجبور اولدم. شويله كه:
رسالۀِ نورڭ شخصِ معنويسى و او شخصِ معنوىيى تمثيل ايدن خاص شاكردلرينڭ شخصِ معنويسى «فريد» مقامنه مظهر اولدقلرى ايچون، دگل خصوصى بر مملكتڭ قطبى، بلكه (أكثريتِ مطلقه ايله) حجازده بولونان قطبِ أعظمڭ تصرّفندن خارج اولديغى.. و اونڭ حكمى آلتنه گيرمگه مجبور دگل. هر زمانده بولونان ايكى إمام گبى، اونى يعنى قطبِ أعظمى، طانيمغه مجبور اولمايور. بن أسكيده رسالۀِ نورڭ شخصِ معنويسنى، او إماملردن بريسنى ظن ايدييوردم. شيمدى آڭلايورم كه؛ غوثِ أعظمده قطبيت و غوثيتله برابر «فرديت» دخى بولونديغندن، آخر زماندهكى شاكردلرينڭ باغلانديغى رسالة النور، او فرديت مقامنڭ مظهريدر. گيزلنمگه لايق اولان بو سرِّ عظيمه بناءً، مكّۀِ مكرّمهده دخى (فرضِ محال اولارق) رسالۀِ النور عليهنده بر إعتراض قطبِ أعظمدن دخى گلسه؛ رسالۀِ النور شاكردلرى صارصيلمايوب، او مبارك قطبِ أعظمڭ إعتراضنى إلتفات و سلام صورتنده تلقّى ايدوب، توجّهنى ده قزانمق ايچون، مدارِ إعتراض نقطهلرى او بيوك استادلرينه قارشى ايضاح ايله، أللرينى اوپمكدر.
أوت قارداشلرم؛ بو زمانده اويله دهشتلى جريانلر و حياتى و جهانى صارصهجق حادثهلر ايچنده، حدسز بر متانت و إعتدالِ دم و نهايتسز بر فداكارلق