بر مژدۀِ قرآنيهنڭ تفهّمنده بر ياڭليش، بلكه يوز ياڭليش وارسه ده، او حسناته قارشى گلهمز، سترِ عيوب پردهسنى ييرتاماز! هر نه ايسه.
بو مسئله يالڭز شخصمه تعلّق ايتسه ايدى، بن جدًّا نفسِ أمّارهمى تام قيرمق ايچون اوڭا منّتدار اولوردم. مسلگمز، بو زمانده حقّه خدمت، بتون بتون تركِ أنانيتله اولابيلهجگنى قطعى قناعتمز اولديغى گبى؛ يگرمى سنهدر نفسِ أمّارهم ايستر ايستهمز او مسلگه إطاعته مجبور اولمش. رسالۀِ نور و مقدّماتلرى، بوڭا بر حجّتِ قاطعهدر. فقط غرض و عناد و بر نوع تعصّبِ مسلكيهيى إحساس ايدن و أسرارِ مستورهيى إشاعه صورتنده گلن إعتراض و عيبلره قارشى أسكى سعيد (رض) لسانيله ديرم: ايشته ميدان! أڭ متعصّب علمادن و أڭ بيوك وليدن طوت، تا أڭ دينسز فيلسوفلره و مدقّق حكمالره، رسالۀِ نوردهكى دعوالرى إثبات ايتمگه حاضرم و هم ده إثبات ايتمشم كه، بنم محويمه و إعداممه متماديًا چاليشان زنديق فيلسوفلر و ملحدلر، او دعوالرى جرح ايدهمييورلر و ايدهمهمشلر!
هم بتون حياتمده دليلسز دعوالرى ذكر ايتمهديگم، سزڭ گبى أسكى و يڭى آرقداشلرم بيلييورلر. باخصوص قرآنِ معجز البياندن آلديغم بر قوّتله، آوروپا فيلسوفلرينه رسالۀِ نور ميدان اوقور. رسالۀِ نور بو زمانده مدارِ نظر بر حادثۀِ قرآنيه اولديغندن، بر ايكى إشارت دگل، بلكه بنمله برابر رسالۀِ نور شاكردلرى طرفندن إستخراج ايديلن بش رسالهده يازيلان إشارتلر، بر جهتده بيڭه ياقلاشييور. بيڭ اينجهجك صاچلر دخى طوپلانسه قوّتلى بر ايپ اولديغى گبى، صراحته ياقين بر دلالت اولويور. وحدتِ مسئله جهتيله او إشارتلر بربرينه قوّت ويرر. بعض إشاراتى ضعيف گورمكله اونى إنكار ايتمك، إنصافه، حقپرستلگه موافق اولاماز. إنكار ايدن معذور اولاماز. خصوصًا لزومسز و ضررلى و مفرطانه بر غيبت اولسه، بو زمانده أهلِ علم اورتهسنده أهلِ حقيقتى آغلاتديرهجق بر حادثۀِ أليمهدر.
* * *